Fedor Belov isimli bir görgü tanığı kıtlığı, "Ukrayna halkının yaşadığı en feci ve en yıkıcı" olay olarak tanımlamıştır. "Köylüler köpekleri, atları, çürümüş patatesleri, ağaç kabuklarını, çimleri ve bulabildikleri ne varsa onları yemişlerdi. Yamyamlık vakaları tek tük görülen vakalar değildi. İnsanlar birbirlerini parçalayıp yemeye hazır yabani hayvanlara benziyordu. Yaptıkları her ne olursa olsun kendilerini bekleyen son ölmek, ölmek ve yine ölmekti. Ölüm onları ya tek tek ya da aileleriyle birlikte pençesine alıyordu. Meydanlarda, tramvaylarda, trenlerde (...) kısacası her yerde ölümle pençeleşiyorlardı. Ortada Stalin kıtlığının kurbanı olmuş bu kişileri gömebilecek hiçkimse yoktu. İnsan pek çok şeyi unutabilir, ancak kıtlığın bu korkunç sahnelerini görenler, bunu asla unutmayacaktır."