Vicdan: İnsanın içindeki iyiliğin sesidir. İyi olmadığınız noktasında şüpheye düştüğünüz her anda sizi hizaya çeken şey kanun, nizam, toplum değil; vicdanınızdır. İyi olmak kolaydır. Zor olan adil olmaktır. En mükemmel adalet ise vicdanınızdır.
İdeal Hayat: “İyi dostlar, İyi kitaplar ve bir de huzurlu bir vicdan; işte ideal hayat.”
Felsefe, ruhu kesin ihtiyaç duymadığı sürece duyulardan uzak durmaya, kendisinden başka kimseye güvenmemeye ve gerçek varlıkları sadece kendisinin algılayabileceğine ikna ederek dikkatini toplamasını, kendi içine yoğunlaşmasını teşvik eder.
Hayatta hiç bir şey ona kıymetli görünmemiş, peşinden koşmak, erişmek, sahip olmak arzusunu vermemişti. Etrafına daima bir yabancı gözüyle bakmış,hiç bir yere bağlanmak arzusu duymamış, bu yalnızlığımın gururu içinde memnun olmaya çalışmıştı. Şimdi ilk defa bir şey istiyor, hem de korkunç bir şiddetle istiyordu. Fakat niçin bu istek imkansızlıkla beraber gelmişti? Niçin hayatının en büyük arzusunu şimdiye kadar belki yine içinde,fakat en gizli yerlerde saklı duran bu arzuyu, hapsedildiği yeri parçalayarak ortaya çıkar çıkmaz öldürmeye mecbur kalıyordu? Niçin kimin için?