hatta birbirimize duygularımızı bile açabilirdik. sadece bi anlığına. hemen sonraki an ise mutlak bir tek başınalığa doğru savrulacaktık. günün birinde yanıp yok oluncaya dek.
şeytani olanlarınki ise bir çöküştür, alev alev yanan bir kaderdir. ölüm varoluşlarının yoksulluğuna karşı bir bedeldir ve vedalarına mistik bir güç ekler: hayatı bir tragedya olarak yaşayanların ölümü de kahramanlar gibi olur.