Engin Öce
@engoce
55 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
5/10
8 günde okudu
·Okunma: 10 Kasım 2022 00:00
·2022 16. kitabı
Reklam
Dinmeyen hüzünRoman
Hiç dinmeyen güz yağmuru gibi karanlığın neredeyse hiç bitmediği hüzünlü, soğuğu ve yoksulluğu iliklerinize kadar hissettiren güzel bir roman.
Aradığı heyecanı evcimen ilk eşinde bulamayınca bir bad-boy'a kapılan Agnes'in bu ikinci evliliğinde yaşadığı hüsranın ve alkolün pençesinde geçirdiği yaşamının öyküsü. Romanın ana karakteri Agnes'in "değişik" en küçük oğlu Shuggie imiş gibi ilerliyor ama aslında öykü tamamen Agnes'in üzerine kurulmuş. Shuggie, alkol ve Shuggie'nin üvey ağabeyi Leek de romanın sacayağı.
Roman değil reklam broşürüRoman
Okuduğum en kötü Stephen King romanı. Hatta kitabın yazarının King olduğundan bile hala şüphe duyuyorum. Hikaye tam anlamıyla yeni çıkış yapmaya çalışan bir yazarın klişeler yumağı gibi; sadece kötüleri öldüren bir kiralık katil, emekli olacağı son işi vs vs. Stephen King romanlarındaki heyecanın, aksiyonun, gizemin, doğaüstü olayların damlası yok. Hikaye içinde başka bir hikaye yazarak (kötü geçen çocukluk, Irak savaşı) farklı bir hava vermek istenmiş ama maalesef o hikaye de klişelerle dolu. Hikayenin ikinci bölümünde ABD karayollarındaki araba yolculuğu uzun uzun yazılarak kitabın hacmi genişletilmiş.
Sanırım yazar son zamanlarda biraz paraya ihtiyaç duymuş ve roman kılıfında 527 sayfalık bir reklam broşürü yazmış. Kitabın neredeyse tamamına ürün yerleştirme yapmış. Kendi siyasi görüşü de cabası.
Kitabın arka kapağında sıralanan başarılarını (Esquire - yılın en iyi kitabı; WSJ - yılın en sevilen kitabı vs) görünce sorun bende mi acaba diye düşünmeden edemedim.
Bambaşka bir romanEdebiyat
Modernleşen dünyanın insanı aslında nasıl da daha da aciz bir canlıya donüştürdüğünü, sahip olduklarımızın değerini git gide nasıl yitirdiğimizi bambaşka bir yazım tarzı ile anlatan müthiş bir roman.
Okumaya başlarken kitabı bitirebilir miyim diye endişelendim. Zira kitap paragrafların, konuşma başlıklarının olmadığı, noktalama işaretlerinin farklı şekilde kullanıldığı alışılmadık bir tarzda yazılmıştı. Ama hikaye o kadar güçlüydü ki ne bunlar ne de karakterlerin bir isme sahip olmaması beni olumsuz etkiledi.
Okurlar, doktorun karısının gören gözlerinin rehberliğinde beyaz körlüğün insanın kötüsünü nasıl daha kötü yaptığına, varlığı kanıksanan şeylerin yokluğunda insanın vicdanını ve erdemini nasıl kaybettiğine tanık oluyorlar.
Mutlaka okunması gereken bir roman.