ibrahim terzi
@enhasterzi
En iyi dost kitaptır.
Bilgisayar
Ön lisans /Bilgisayar programcılığı
kocaeli
erzurum, 6 Mart
55 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Aç Gözlülük
İnsan gözü aç bir varlıktır.
Gözü hep yukarılardadır. Oyum olsun buyum olsun derken insanlığımızı, neden ve niçin yaşadığımızı unutuyoruz. Hiç ölmeyecekmişiz gibi elimizdeki ile yetinmek veya ihtiyacımız kadarına talip olmak yerine daha ve daha...
Pahom bir yerde toprak dağıtıldığını duyar ve oraya gider. Cüzi bir miktar paraya, ne kadar yer istersen senin olucak şart şu:
Sabah güneş doğarken çıkacaksın ve akşam güneş batmadan başlangıç noktana döneceksin daire şeklinde.
Adam çıkıyor tabi gözü aç o kadar yürüyor ki hatta bir yerden sonra koşmaya başlıyor o sıcağın altında.
Daire şeklinde akşam üzeri başlangıç noktasına dönmeye çalışıyor ama artık ayakları gitmiyor. Ayakları tabiri caizse görevlerinden istifa ediyorlar. Yinede adam o hırsla başlangıç noktasına varıyor ama güneş batmış oluyor ve adam yere düşüyor kaldırıyorlar ağzından kan gelmiş adam oracıkta ölmüş. Orada bir mezar kazıp gömerler. Topuklarına kadar yüz seksen santim, ihtiyacı olan toprak buydu.
Kitabın ilk sayfalarında şöyle bir cümle dikkatimi çekti;
"Kıt malumat, sağlıklı davranışlardan mahrum eder insanı."
Biz insanlar, genelde yapımızda şöyle birşey vardır;
Birinden birşey duyduk mu araştırmadan ona körü körüne inanırız ve hatta net bir bilgiymiş gibi kendinden emin bir şekilde yayarız.
Araştırmayı ve okumayı seven bir toplum değiliz.
" Kişinin her duyduğunu söylemesi günah olarak yeter" yanılmıyorsam h.ş.
Kitapta anlatılmak istenen bu.
Çocuk doğar ergenlik çağına gelene kadar ailesi fikri üzere yaşar, ama ergenlikten, ve bununla beraber aldığı eğitimlerden sonra halen daha ailesinin güttüğü birtakım husumet ve yersiz kin vb. Yanlış davranışları devam ettiriyorsa, zengini fakirden üstün görüp, mazlumun yanında olması gerekirken zalimin sırtını sıvazlıyorsa, o da hüsrana uğramış demektir.
Kin, bünyede hançer ucu gibidir. Kıpırdadıkça batar.
İki ailenin dram öyküsü anlatılmaktadır.
Ailelerin birbirine olan husumetini çocuklarada aşılamaya çalışıyorlar ama çocuklar aldıkları eğitimler ve hayata geniş açıdan bakarak bu husumetin yersiz ve cahilce birşey olduğu kanısına varırlar ve iki hasım çocukları bu kir ve pas tutmuş kin tabakasını kırarak evlenirler.
İnsan sevgi dolu olmalı.
Hayatta eğer bir suçlu arıyorsak, aynaya bakmamız yeterli olacaktır diye düşünüyorum.
Sular kendisini temizleyerek akarlar.
Herkes kendi kapısının önünü temizlese, her yer temiz olur.
Kitabın son sayfasında şu etkili cümleyi aktararak incelememe son vermek istiyorum.
Kötülükler insanların çocuklarına bıraktıkları en haksız ve en acımasız bir mirastır.
Bu günlerde hep, yıllar önce gördüğüm bir kabusu hatırlıyorum. 1960'lardaydı. Bir gece, ateşimde çıkmış, baygın bir uyuyakalınca bir kabus gördüm. Korkulu rüyamda kendimi 40 yıl sonra İstanbul'da
Yaşar Kemal in okuduğum ilk kitabı
Geçen bir toplumda bir arkadaş söyledi: kitap okuyorum diyen bir insanın yaşar Kemal i okumaması düşünülemez ve büyük bir eksiklik dedi. Yaşar Kemal okumayan ben kitap okuyom falan dedi çok utandım ve merak ettim. Daha önceden almıştım kütüphanemde duruyordu bu muhabbetten sonra merak ettim ve okudum çok beğendim. Mehmet in Hatçe ye veya Hatçe nin Mehmet e olan sevgi ve muhabbeti çevredeki engellere rağmen pes etmeyen iki sevdalı hikayesi.
Sevgi varsa tüm zorluklar sevgi karşısında ezilmeye mahkümdur...
Daha önce aldığım bir kitaptı. Kütüphanemde duruyordu.ve okumak istedim, tabi başlayınca beni içine çekti. Belkide beni anlattığı için olabilir.
Bazen insan sevmek ve sevilmek ister. Hani bazen sorarlar ya sevmek mi yoksa sevilmek mi istersin. Bence insanın her ikisine de ihtiyacı var. Raif de tam böyle biri. Türkiye den kalkıp Almanya ya gidiyor tabi niyeti yeni yerler yeni insanlar görmek ve tabi babasının baskısı ile. Ama hiç aklına gelmezdi orada Maria (Kürk Mantolu Madonna) ile tanışıp aşık olacağı.
Çok güzel günler geçiren Raif bir zaman sonra kızdan haber alamaz ve hastane de yattığını öğrenip yanına gider. Bir zaman sonra hastaneden çıkarlar ve yine beraber güzel günler geçirirlerken Raif'e babasının öldüğüne dair mektup gelir Türkiye den ve cenazeye çağırırlar. Raif hayal kırıklığına uğrar ve Maria ya söyler. Raif Türkiye ye döner ve bu arada sürekli Maria ile mrktuplaşırlar. Raif işleri düzeltip Maria yi Türkiye ye getirecektir. Bir zaman sonra Raif'in mektuplarına cevap gelmez. Aradan on sene geçer tabi Raif evlenmiş ama hala Maria yı düşünür. Birgün Almanya dan bir tanıdığı ile karşılaşıp sorduğunda şu cevabı alır. Maria on yıl önce öldü. Raif kendinden geçer ve Maria ölürken bir de çocuğu olduğunu söyler (Türkiye li birinden) Raif iyice kendinden geçer....
Bazen sevdiklerimiz bizi terk ederler biz yanlışa yorarız ama bilmeyiz ki bizim için bizi sevdiği için terk etti.
Severek okuduğum bir kitap tı.
