Bu yıl okuduğum kitaplar arasında en sarsıcı olanı buydu sanırsam. kısacık olsa da yoğunluğu insanı ürperiyor. sakin ve sessiz bir şekilde ilerliyor aslında her şey. hiçbir şey birden olmuyor. sırayla, sakince ve hüzünle yıkıma doğru yol alıyor. madam sakince deliriyor ve öylece kaybediyor kendini.
peki tüm bunlar olurken ne mi yaptım, gerilim filmi izler gibi okudum satırları, tüylerim diken diken okudum. belki de her sayfada madam'a yeniden şaşırdım. ama onu anlamaya da çalıştım. böyle bir karakterde olmadığım için çok etkilendim, bu yüzden çok şaşırdım. yepyeni bir gezegene ayağını ilk adım atan astronotların gezegeni keşfetme heyecanı ve çabası nasıl olursa benim madamı keşfetme, anlama serüvenim de aynı böyleydi. ilk defa tanıştığım bir kişilikti bu kadar etkilenmem normaldi.
madam hiç değer vermeyeceği insanların ilgisini çekebilmek için o kadar çaba sarf edip kendi değerini onların nezdinde ölçmeye çalırken çöküşün kaçınılmaz olduğunu zaten hissettirdi. ama tüm bu yıkıma peyderpey yaklaşırken çok yoruldum. kısacık kitabı bırakıp bi dinlenmek, nefes almak istedim. geçen sene beyaz gemi'de de bu hisleri yaşamıştım. onun kadar yıpratıcı olmasa da benim için zor bir kitaptı.
keyifli bir okuma oldu, yine. artık senaryonun nasıl sonlanacağını biliyor oluyorsunuz düzenli okuma yapıyorsanız. hırçın kızda da bu geçerliydi.hırçın huysuz kızımız uysallaşacak; gencecik, güzel, mütevazı bir kızın birden fazla talipleri olacak ve kendi aralarında yarışacaklar; birileri kılık değiştirerek sevdiğini elde edecek; sonlara doğru kılık değiştirenler ortama yeni katılanlar ile heyecanlı bir tartışmaya girecekler; her şey kolaylıkla çözülecek ve sevgiyle bitecek. arada yine aykırı bir tip de oluyor, burada da bu gremio idi. olaylar ne kadar tanıdık ve tahmin edilebilir olsa da yüzyıllardır okunan ve hala eskimeyen, capcanlı bir heyecanla kendinden ve eserlerinden bahsettiren çok sevdiğim oyun yazarı:shakespeare
en son sayfadaki erkeklerin eşleri üzerine bahse girmesi ve petruchio'nun eşinin uysallığını kanıtlaması için onunla oyuncak gibi oynaması - her ne kadar bu dostanevi bir ortamda ve dostça gelişen bir olay gibi gözükse de - beni rahatsız eden bir kısımdı. ama yine de eğlenceli, keyifli bir okuma oldu.
shakespeare okumadan duramıyorum :p seviyorum napayiim :)))