Yirmi dördüncü yaşıma bastığım 2017'ye kadar bir şekilde kutladığımız ve her defasında Anıl'ın beni öpüp ilan-ı aşk etmesini beklediğim 18 Ağustos'lar geçiriyordum. Keşke doğmasaydım, diye diye.
2017'de ise artık hayalim bile olmayı bırakmış epeski bir düşünce dan diye gerçek olurken, o günün, hayatımın en kötü doğum günü olduğunu düşünüyordum. Kaldı ki doğum günümün de Begüm'ün benim için verdiği partinin de ve hatta Anıl'ın bana aşık oluşunun da bir önemi yoktu. Keşke doğmasaydım cümlesini en hak eden gün, şüphesizdi ki o gündü.
Zaten sonra da 18 Ağustos'u hayatımdan çıkartıp attım. Nina'nın doğum günü 25 Eylül'dü ve ben, Nazlı'yı tanımıyordum.
Şimdi ise yani 18 Ağustos 2021'de, sanki hayatımda ilk kez doğum günü kutluyormuş gibi hissediyordum. Mecazen değil gerçekten. Bora beni öyle bir öpüyordu ki, dünya durmuştu,
epeski bir yorum: kan, kusar güneşin öfkesini, hatırlar
epeski bir yorum: sıcak bir eylül değişmesidir
Dönüyorum Çalap çevresinde, o epeski kulenin,
ve dönüyorum binlerce yıl çarkı;
ve bilmiyorum henüz: bir atmaca mıyım, bir kasırga
yoksa bir büyük şarkı.
İhmal edilmiş çocukluğun
Epeski bir yoksulluğun yamalarını yüzünde taşırdı
