insanın özgürlüğü kaderi ile sınırlıdır. vaktinde var olur, vaktinde ölür. önemli olan vaktini, bunun bilincinde olup,anlamlı kılabilmesinde yatar. heybesinde ya gam taşır ya da huzuru. bu ona bırakılmış bir şeydir.
burada insanın; sevgiyi bulamamasından kaynaklı, içsel düşüncesinde kendinde kusurlar bulması ve kendini suçlamasına neden olduğunu söylüyor.
ben neden böyleyim?
böyle yaparsam tabi sevmezler
sevilmeyi hak etmiyorum belki?
gibi gibi sorgulamalar..
yunan mitolojisinde mutluluğu aramaya dair çok güzel bir hikaye vardır.
bir gün tanrılar, insanlar mutluluğu arasın ve böylece kıymetli olsun diye, onu saklamaya karar verirler.
biri der ki:
- "onu göklerin en uzağına saklayalım."
diğeri:
- "hayır, denizin en dibine saklayalım."
öbürü:
- "hayır hayır, ormanın en kuytusuna saklayalım."
sonunda başka birisi çıkar der ki:
- "içlerine saklayalım mutluluğu; oraya bakmak kesinlikle hiç akıllarına gelmez."