Kamu islerini yürüten insanların, kendi türlerinden bireyleri nasıl yönettiklerini ya da katlettiklerini okudum. İçimde büyük bir erdem arzusunun ve ahlâksızlığa karşı tiksintinin yükseldiğini hissettim.
Karım bütün erdemlerin toplandığı bir bahçedir ve ara sıra başımıza gelen, aşmamız gereken zor zamanlarda bile bir an olsun gönlünün güzelliğinden şüphe etmemişimdir.
Artık korkacak hiçbir şeyim kalmadı.
Ne günah, ne erdem, ne de mutluluk.
Sadece o ağır, soğuk boşluk var.
İnsan olarak yaşamak, bazen insan olmaktan daha zor gelir insana.
Eğer Tanrı "evrenin yöneticisiyse" kötülük neden vardır ve kötü insanlar neden cezasız kalırlar? Neden kötülük serpilip güne hükmediyor" da "erdem ödülsüz kalıyor?"