Hayatımda okuduğum en iyi ve hayatımı baştan yapılandıran, belki de başucu denilebilecek kitaplardandı. 1 hafta içerisinde bitirdim, birçok yerin altını çizdim ve birçok yerinde not ettim. Kitap bittiğinde 3 sayfa hakkında yazmıştım. 3.kere kitabı okudum ve her okuyuşumda kendimi yeniden onardım ve yeniden olağandışı farkındalıklara sahip oldum. Biraz psikolojiden anlıyorsanız size daha fazla anlam ve fayda katacaktır, ben bu kitabı ilk okuduğumda psikoloji bölümüne henüz başlamamıştım üniversitede fakat o zaman bile çok farklı bir içgörü edinmiştim, insanlara ve durumlara bakışım değişmekle beraber kendi sahip olduğum insan ilişkileri ve olayları, durumları inceleme ve yorumlama şeklim değişmişti. Son, yani 3. okuyuşumda doğal olarak ilkindeki kadar tüylerim ürpermedi ve o kadar büyük düşüncelere ve farkındalıklara girmedim. Fakat yine de kendi benliğimi tekrar gözden geçirdim, insanların neleri kendi kendilerine nasıl durumlar haline getirdiklerine tekrar karar verdim. Ve Nietsizchenin kitapta yansıtılan karakteri benim her okuyuşumda okuma boyunca hem rahatsız olduğum hem de ilgi duyduğum bir karakter. Ruhen oldukça çalkantılı fakat kendisini ifade biçimi veya şahsınamünhasır kafa yapısı ve düşünceleri bende ilgi doğuruyor. Ve kitaptan çıkarılacak diger tüm anlamlar ve düşünceler bir yana, insanların, her bir insanin ne kadar farklı yapıda olduğu, içsel firtına ve içsel çatışmaların ne kadar gizli ve derinde yattığı beni insanlara karşı ürpertmekle beraber yeniden ilgimi çekiyor. Psikoloji bölümü okumam vesilesiyle 3 sene önce okumuş olan benle simdiki analizim bir olmaz diye tekrar okumaya karar verdim fakat bir şeyleri eskisinden daha iyi anlayabiliyor olmam kitabın zihnimde kalan büyüsünü yok ederse diye bir raddeden sonra geri kapattım ve devam etmedim. Fakat