Öfkenin ilişkilerdeki hakimiyeti, aslında içsel yaraların ve bastırılmış duyguların dışa vurumu gibi… Gorki’nin satırları yine insanın derinliklerine dokunuyor.
Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ona kızgın değildim. Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını hissediyordum. Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta butün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
"...yalnızca bir günah vardır, tek bir günah. O da hırsızlıktır. Onun dışındaki bütün günahlar, hırsızlığın bir çeşitlemesidir...
Bir insanı öldürdüğün zaman bir yaşamı çalmış olursun... Yalan söylediğinde, birinin gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın."
Her kitap aslında insana ayna tutuyor; kimi ruhun derinliğini hatırlatıyor, kimi hakikati, kimi de hayatın adaletini sorgulatıyor. İyi ki edebiyat var, iyi ki bu satırlar bize dokunuyor.” 📚✨