Selam kızlar! Arhavili kitap yorumuyla geldim
Konusu: Başı belaya giren Hazel ikizine borcu olduğunu öğrendiği Tekin Bozboran’dan yardım istemek için gider. İkilinin yolları bu şekilde kavuşur.
Yorumum: Yazarın anlatım tarzına ilk başlarda daha önce okumadığımdan kaynaklı bir adaptasyon sorunu yaşamıştım. Evrene pek girememiştim ama bu sorun yaklaşık yüz sayfa sonra falan çözüldü. Burcu’nun kalemine aşina olduğum esnadan itibaren ise kitabı elimden bırakamadım desem yeridiir
Tam bir giriş kitabıydı. Karakterleri tanıdık, bol bol aksiyon yaşadık. Kitap kalındı ama karakterlerin arasındaki çekimin sayfa ilerledikçe yoğunlaşmasından kaynaklı su gibi akıp gitti diyebiliriimm.
Tekin’in eril hallerine baayıldııımmm! Üç R’li errrkek tanımım tam olarak Tekin Bozboran’ın kendisi Kendisine düşmekten bir ara dermanım kalmadı ama toparladım merak etmeyin
Hazel ise o kadaar cilveli o kadaar güçlü ama bir o kadar da narin bir kadın kii yazarın karakterleri işleyiş tarzına cidden haran kaldımm İkisi birbirini yapbozun eksik parçaları gibi tamamladı, aralarındaki çekişmeli aşk okurken bana muhteşem hissettirdiii
Hazar ve Hazel arasındaki ilişkiye hayran kaldıımÖyle güzel kardeşlik ilişkileri vardı kii ne yazsam yetersiz kalıır! Umarım ikisini devam kitaplarında yan yana görebiliriiz (o sırada kitabın sonu bana göz kırpıyor)
Kitabın sonunda büyük bir şok yaşadım amaa bu işin altından bir iş çıkacak diye hissediyorum Umarım yavruma bir şey olmamıştır yoksaa Burcu abla daha benim dilimden kurtulamaz
Ben kitabı okurken çook zevk aldıım, sizde darkrom kitaplar okumayı seviyorsanız kesin göz atın deriiiimm
Trope:
•Darkrom
•m@fyatik evren
•lovers to enemies
•sahte x gizli ilişki
️9/10
okurken tdk olmusum1000Kitap
Puan vermedi·160 syf.·
2025 25. kitabı
Asiri bir babanin aile uyelerini yavas yavas kaybedisini okuyoruz bu kaybedislerin nedeni Ali Rıza'nin asiri iskolik olmasi,isi biraktiginda gorunmez olmasi,sinirlendiginde asiri sinirlenmesi ve ileri derecede namus takintisi olmasi. Aslinda bu kitap ulkemizdede insanlarin ideoloji,fanlik,baglilik ve bazi tabularinin aci sonucunu gosteriyor;ya hep ya hic
anlamadigim noktalardan biriyse su evde calismaya musait insan varken neden 1 kisi calisiyor eve gelen eglence ortami gibi takilip gidiyor calisan kisi surunuyor ve duzenleme yok. Ali Rıza bu kadar bilgili bir adamken cocuklarini en azindan ders konusunda egitip kariyer yaptirmadi ya cidden kullanamadiktam sonra deneyiminin de bilginin de hicbir onemi yok
son olarak eserlerdeki 2 kiz kardesin arasinin bozulmasi "birbirlerine benziyorlar ama genc olan daha guzel" diyerek errrkek yuzunden tartismalarinin aptalligi (kitapta tartistiklari adamin irkina yorum yok zaten imdat)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabı bitirdim ve kendi kendime şunu söyledim: "560 sayfaya gerçekten gerek var mıydı?" Asla yoktu asla. Öncelikle kitap kötü değildi ama iyi de değildi. Potansiyeli vardı. Biraz yazar bu işi batırmış gibi geldi bana.
(Spoiler içerir.)
Eğer Tina daha erken gelseydi ve olaylar bir şekilde illegale dönseydi ya da en azından velayet mahkemesi gibi bir şey görseydik kitap daha ciddi olabilirdi. Gerçekten potansiyeli vardı ama basit anlatımlar, çocuk oyuncağı gibi başlayan ama aniden çözülen sorunlar ve her romantik kitapta olmak zorundaymış gibi yazılan ayrılık kitabı o kadar basitleştirmiş ki.
Olay örgüsü şu şekilde olabilirdi: En başından Naomi'nin nişanlısından fiziksel ve psikolojik şiddet gördüğünü ve kendi düğününden ikiz kardeşinin aramasıyla kaçmasını bize anlatabilirdi. Böylece başrol kızımızın aslında ne kadar kötü bir durumun içinde olduğunu kavrayabilir ve sürekli "Kötü bir gün geçiriyorum ve kahveye ihtiyacım var." repliğini dinlemek zorunda kalmazdık. Ardından ikiz kardeşi kızını kendisine bırakıp kaçar ve olaylar başlardı. Böylelikle biz errrkek(!) olan başkarakterin yardımlarını daha ciddiye alabilir böylelikle minnettarlıkla onun sürekli saçma sapan söylenmelerini görmezden gelebilirdik. En azından ona azıcık da sempati besleyebilirdik. (Bu kadar kötü bir erkek karakter uzun zamandır okumamıştım.)
Pınar Selek Hocanın bu kitabı uzun süredir kitaplığımda okunmayı bekliyordu. Kitapta ülkemizdeki erkeklik kavramı tam anlamıyla genel olarak değil, askerlik bağlamında sorunsallaştırılarak tartışılıyor. Sünnet, iş bulma ve evlilik gibi ''erkeklik'' söyleminin temel taşlarından olan ve aynı zamanda ülkemizde ve dünyada büyük anlamlar atfedilen askerlik kurumu üzerinden inceleniyor. Kitap röportajlardan alıntılarla birinci ağızdan erkeklerin deneyimleriyle zenginleştirilmiş.
Bir ''erkeklik laboratuvarı'' olan askerlik, erkek olmanın zorunlu durağı... Her vesileyle kanıtlanması, savunulması, kutsanması ve elbette teşhis edilmesi gereken(!) bu erkek kimliğinin sınanması ve bilenmesi şahane şekilde anlatılmış.
Feministlerin ya da kadın araştırmalarında yer alan akademisyenlerin sık sık aldığı bir eleştiridir ''Bizim açımızdan hiç bakılmıyor''... Ancak Pınar Hoca ve diğer araştırmacılar bence çok objektif bir yerden bakarak bu erkeklik kavramının oluşturduğu baskı ve yarattığı tek tipliği ortaya koymuşlar.
Yerde sürünme, ağaca tekmil verme, güçlü olanın güçsüz olana şiddet uyguladığı ve bunun sadece rütbeliler tarafından değil acemilere kıdemli erler tarafından uygulandığı anlatıları beni hem üzdü hem de sinirlendirdi. Ataerkil toplumsal ilişkilerde şiddet karşısındaki aciz duygusunu başkalarına yönlendirerek gelenekselleştiren erkek, eğitimini ya burada alıyor ya da tamamlıyor diyebiliriz.
Etimle kemiğimle nefret ettiğim hatta tiksindiğim o ''errrkek'' tipi insanlarla empati yaptım. Haklı bulmamakla birlikte, birçok davranış ve tepkileri anladığımı düşünüyorum. Hayatı boyunca erklik düşüncesi beslenen ve kendisinin üstünlüğünün her alanda altı çizilmiş bir bireyin; erkekler içerisindeki güç savaşı ve kendini ispat mücadelesi böyle çetinken, patriyarkinin en alt
Birliğin başındaki kişi ya hiç tanımadığımız ya da çok iyi tanıdığımız biri olacaktı ve sonunda ikisi de oldu...
Daha önce milyon kez bahsettiğim gibi, katiller cetesi favori serilerimden biri. Hal böyle olunca çok daha güçlü bir final beklemiş olmak da hakkım diye düşünüyorum. Kaldı ki kitap boyunca güçlü bir finale doğru gittiğime de emindim ama final... Vasattı. Kötü bir kitap değil ama iyi de olmamış. Özellikle sonlarında yazarın bıkkınlığı kaleminde o kadar belli oluyordu ki... Sanki bunalıp bir şeyler karalayıvermiş gibiydi. Ayrıca yıllar boyu özenle inşa ettiği karakterleri çat çat harcamış, mutlu bir sonu bırak, bir son yazmaya dahi tenezzül etmemiş. Hadi serideki favori karakterim ve Izabel ile shiplediğim biricik kalbim Niklas'ı veda bile ettirmeden sürgün ettirdin peki ya Frederick? Bu adamı bu hale getirmek için kişisel bir garezi olsa gerek yazarın. O kadar hayal kırıklığına uğradım ki... Hadi böyle bir son yazdın, bu haltı yedin, kapanışta onun gözünden iki kelimelik bir bölüm eklemek çok mu zordu? Hele Izabel'in gözünden yazılan o son bölüm... Kız çocuk olunca peşine düşme, nerede napiyor, kime evlatlık verilmiş deme, bunu da "kızımı bu hayata sürükleyemem, çok tehlikeli" diye akla ama iş oğlan çocuğuna gelince vay efendim benim asssssslan evladım errrrrkek gibi benimle birlikte bu hayatı sürecek errrrrrkek babasıyla paşammm benim errrkek oğlum de... İsmi de Zattiri Zort gibi bir şey koyuyor sırf kocasına gıcıklık olsun diye ruh hastası. Vallahi düşündükçe afakan basıyor bana, daha eleştirecek bin tane şey var, özellikle de şu yeşilçam vari üçüz kardeş muhabbeti ve onun da bir yere bağlanmayıp öyle askıda kalması hakkında ama yazdıkça deliriyorum. Umarım ki yazar spin off Niklas ve Frederick yazar da biraz moral olur diyeceğim ama bu akıl tutulması
Perilerin varlığının bilindiği bir dünyada 1909 yılında Cambridge Üniversitesinde perilogoji bölümünde profesör olan Emily Wilde 10 yıldır daha önce kimsenin yapmadığı genel ve detaylı bir peri ansiklopedisi üzerinde çalışıyordur. Ansiklopedinin son kısmı için daha önce kayda alınmamış bir peri halkını incelemek için saha araştırmasına Ljosland'e gidiyor. Emily, kendini akademiye adamış duygularından ziyade mantığıyla hareket eden biri. Sosyal becerileri de aynı ölçüde zayıf. Ljosland'e gittiğinde yerel halk ile iletişim kurarak çalışmasına odaklanmak istese de işler tam olarak istediği gibi gitmez. Üstelik tek arkadaşı ve akademik rakibi Wendell Bamberly ansızın iki öğrencisiyle birlikte Ljosland'deki kulübesine geliyor.
Konuyla ilgili daha fazla detaya girmemek adına erkek karakterimiz Wendell Bamberly'den bahsederek devam edeyim. Tembel denilebilecek kadar rahatına düşkün, soğuktan nefret eden ve bu yüzden sürekli sızlanan, özellikle kadınlar olmak üzere insanların etrafında pervane olmasına alışkın ve dikiş dikmekten, etrafı düzenlemekten haz alan biri. Fantastik kitaplarda farklı bir erkek karakter tiplemesi okumanın ne kadar ferahlatıcı olduğunu anlatamam.
Yazar peri mitolojisini çok iyi biliyor. Bu bilgisini de bir peri bilim profesörü karakter ile çok başarılı ve özgün bir hikâyeye dönüştürmüş. Ben Dikenler ve Güller Sarayı incelememde en büyük hayal kırıklığını bu konuda yaşadığımı belirtmiştim. Şu an ince bir ipte yürüyorum ama yine de söyleyeceğim: SJM periler hakkında çok yetersiz bilgi sahibiydi ve sözde periler diyarında geçen bir kitapta "periler" aslında yoktu. Bu kitapta bol bol bilgi almamıza rağmen bir de bu bilgileri hikayeye yedirmiş. Diğer yandan olay örgüsü yoğun değil, vurdu kırdısı, aksiyonu yok. Romantizm kısmında öyle alevler filan
