Neye benzediğini bilmem, ama insanı neye dönüştürdüğünü bilirim.
Dilini bilmem, ama sesinden anlarım.
İnsan âşık olduğunda bedeni kendinde, zihni başkasındadır.
İnsan çocukluğunun pek çok ânını unutur da duygusunu unutmaz. O duygu, hiçbir şeye karışmadan, orada kalbin en dip mağaralarında bacaklarını karnına çeker, oturur.