Her zamankinden farklı hiçbir şey yokkken birden arkadaşımın ses tonunun, benim bildiğim, hatırladığım ses tonu olmadığını düşündüm çünkü belki de onun gerçek ses tonunu hiçbir zaman bilmemistim. Hatta belki o da gerçekte nasıl bir ses tonuna sahip olduğunu tam olarak bilmiyordu. Oysa o anda arkadaşımın tek beklentisi, onu her zaman gördüğüm gibi görmem, karşımda konuşurken onu dışarıdan, aynen kendisi aynada nasıl görünüyorsa o şekilde algılamam şeklindeydi. Belki de zihninde hiç böyle şeyler yoktu. Bilmiyorum.
Aman tanrım, bana neler oluyor? Benim sesim için de aynı durum geçerli mi? Sesim, şu duyduğum şey mi? Algılarım? Başkalarıyla konuşurken, onlara bakarken görünmez değilim ama o başkaları, benim bilmediğim ses tonlarını duyuyorlar, bilmediğim görüntülere sahipler kafalarında. Benim gözümde o nasılsa, onun gözünden de ben öyleyim herhalde.