Yine geldi aşk elçisi, yine doldu meydanımız,
Yine teferrücgah oldu, sağdan sola dört yanımız.
Yine mahfiller düzüldü, yine badyalar kuruldu,
Yine kadehler sunuldu, esrik oldu canlarımız.
Ev içi aşk ile doldu, ulu kişi aşık oldu,
Canlarımız hayran oldu, dağıldı perişanımız.
Bir nicemiz Hak'tan aldı, bir nicemiz Hak'tan doldu,
Bir nice Süleyman oldu aşk tahtına binenimiz.
Bir nicemiz Leyli oldu, bir nicemiz Mecnun oldu,
Bir nicemiz Ferhat oldu, aşktan haber duyanımız.
Meydanımız meydan oldu, canlarımız hayran oldu,
Her dem Arş'a seyran oldu, hazret oldu revanımız.
Düşmüş idik o kaldırdı, birliğin bize bildirdi,
İçimize aşk doldurdu, dürüst oldu imanımız.
Sorar isen dost nerdedir, nerde istersen ordadır,
Hem gönülde hem candadır, hiç kalmadı gümanımız.
Yunus aşkın vasfın söyler, gerçekleri haber eyler,
Mahrumların canı göyner, eşker oldu pinhanımız
Yunus Emre
Ehmedê Xanî - Textê Dîlberê
îro li textê dîlberî, ya Rebb! çi şîrîn esmer e
Jê nabitin min dil birrî, ew dîlber e, yan dilber e
Dil gorîya canane ev, hem dîn û hem îmane ev
Hem lutfû hem îhsane ev, hem law û hem gerden zere
Kakul ji ber tacê bi zerr, ta ta wekî perr têne der
Ser eskerê tîpa teter, serdar e yane serwer e
Ya Rebb hebîna reng feleq, horî teteq dagirt şefeq
Ya belg û netrik, ya wereq, ya qişt e,yana çenbere
Ew turre, ya keyso ne ew, zencî ne, ya hindo ne ew
şutrî ne, ya şeb‘bo ne ew, ya toxê şahê sencer e
Ebrû ne yan cotek hîlal, Hindû ne yan nîşan û xal
Keysû ne yan Hezret Bîlal, meşxûlê Ellah ekber e
çav in gello? Ya serxweş in, ya kafir in ya dilreş in
Bêmar in ew ya nexweş in, yan nêrgiz û cadûkher e
Ruxsar e, ya Rebb! Ya qemer, guftar e ya Rebb! Ya guher
Ew qend e ya Rebb! Ya şeker,ew suhd e yane xebere
Ew rûn e yan gulbergê al, alal e, yan dêma bi xal
Qendîlê Nûra Zulcelal, mir’at e yana mezher e
Dêm, şûşe nûra heqq di nav, dev xunçe ya şirîn gulav
Rux, sorgula rengîn xunav,xal, misk e,nîşan Anber e
Lêv in gello? Yaqûtê can, yaqûte,ya qûtê rewan
Ya qutîya durca diran, yan hewza ava kewser e
Ya Rebb xetê reyhanî ye ser sûretê Qur’an’î ye
Yan xatema sultanî ye, mir’at e, yane menzer e
Xal in gello ya fulful in, ew arid in yan sorgul in
Em aşiqin, yan bulbul in,zîkrê wî werda ehmer e
Ew gerdena şubhê şemal, ser çesmeya ava zelal
Qarûreya xemra helal, ya şîse ye, yan mermer e
Ya Rebb! Qeda zîba ye ev, yan Ke’be ya îsa ye ev
Bîngol şewitî mij dûman e
Megrî, megrî dayê megrî
Zeman xirab em têda ne
Esker ketin nav gundan e
Zekî kuştin ber malan e
Va! qomandan, bê îman e
Millet topkir, bi copan e
Megrî, megrî dayê megrî
Veger
Evê dewrê da kê bê welat e,
Kê bê dewlet e, bê tac û text e,
Dîlan-daweta evdên nemerd da
Sêwîkî jarî bê maf û bext e.
Destê xelqê da diravê hûr e,
Yan gere xerc be, unda be, here,
Yan jî mîna min bêçar, bizêre,
Li pey vegerê bi êş bigere...
Eskerê Boyîk
Antologiya 35 Helbestvan û Nivîskarên Kurd Ên Sovyeta Berê