Dürüstlük Sınanmadıkça Var mıdır?
Puan vermedi·280 syf.··
Beğendi
·2026 34. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 21 Nisan 2026 12:47
Mark Twain, İnsan Nedir ile benim için dikkat çeken yazarlardan biri olmuştu. Özellikle özgür irade üzerine kurduğu sorgulamalar, farklı bakış açıları sunması ve okuru kendi düşüncelerine rağmen rahatsız edebilmesi oldukça etkileyiciydi. Bu yüzden bu kez hikâyelerine yöneldim ve Seçme Öyküler ile devam ettim.
Kitap beş farklı hikâyeden oluşuyor ve her biri farklı bir noktaya temas ediyor.
Gizemli Yabancı, içlerinde en güçlü olanı diyebilirim. Küçük bir kasabaya gelen doğaüstü bir varlık üzerinden insan doğasının karanlık tarafı öyle bir gösteriliyor ki, okurken ister istemez rahatsız oluyorsunuz. Yardım eder gibi görünen bu varlık, aslında insanların ne kadar bencil, iki yüzlü ve acımasız olabileceğini açığa çıkarıyor. Twain burada basit bir iyi-kötü karşıtlığı kurmak yerine, rahatsız edici olanı bilinçli şekilde koruyor ve insanın çoğu zaman bundan daha ileriye gidebildiğini yüzümüze çarpıyor. Özellikle “iyilik” dediğimiz şeylerin altında çoğu zaman bir çıkar ilişkisi yatması fikri, hikâyenin en sarsıcı tarafı. Okunması kolay ama sindirmesi zor bir metin; üstelik kader, özgür irade ve gerçeklik algısı üzerine kurulan alt metinler ilk okumada tam olarak yakalanamayacak kadar yoğun. Bu yüzden tekrar okunmayı fazlasıyla hak ediyor.
Hadleyburg’u Yozlaştıran Adam, dürüstlük iddiasındaki bir kasabanın nasıl çözüldüğünü gösteren güçlü bir ironi. Ortaya atılan bir para meselesiyle herkesin maskesi birer birer düşüyor. Bu hikâyenin sonunda kendime şu soruyu sordum: İnsan gerçekten sınanmadığı sürece dürüst kalabilir mi? Twain’in toplumsal eleştiriyi sade ama etkili bir şekilde verdiği en net metinlerden biri.
Eskimo Kızın Aşk Öyküsü, diğerlerine göre daha hafif kalan bir hikâye. İlk bakışta biraz yavan gelebiliyor ama aslında “medeniyet” dediğimiz kavramın ne kadar göreceli
Yaşam kendi kendimize ne sunduğumuzdur
Yazmakla ilgili tecrübesi olmayan 50 yaş üstü bir Amerikalı kadın, hayatında bir değişiklik yaparak Avustralya'da bir iş kabul eder. Buradan bile bir roman çıkabilirdi. Ama Avustralya'nın, tıpkı Kızılderililer gibi büyük oranda katledilmiş ve kalanı da köle ya da asimile edilmiş Aborjin yerlileri arasında geçirdiği bir dönemi yazınca tabii ki başyapıt bir bestseller olmuş.
Aborjin yaşam tarzını, dünyanın şimdiki haline neden karşı olduklarını, özgürlük tanımlarını, çok güzel, süslemeli bir üslup olmadan, standart Amerikan hayatı ile karşılaştırmalar yaparak anlatmış. Yer yer konforsuzluğu vurgulasa da kitabın büyük bölümünde, iç huzur ve özgürlüğün, insana biçilen kalıpların dışında yaşamanın buna değdiğini yazmış. İnsanoğlunun aç gözlü, sömürücü, bencil ve yobaz olduğunu, bunu da değiştirmek ya da düzeltmek gibi bir niyetinin olmadığını vurgulamış.
Kurgu ya da gerçek tartışmaları yapılmış olsa bile sonuçta anlatı bence gayet gerçek ve kitap oldukça doyurucu. Yani kahraman olarak Aborjin yerine Kızılderili, Eskimo ya da Yörük koysanız da verilmek istenen mesaj değişmezdi. Bu yüzden doğayı seviyor, özgürlüğünüzü umursuyor ve gelecek nesillerin hayatta kalmasını istiyorsanız, kitapta verilen hayat felsefesi herkese lazım diyorum. Yazarın emeğine ve kalemine sağlık, keyifli okumalar...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
#JackLondon
#VahşetinÇağrısı
#CanYayınları
Merhaba arkadaşlarım 🪽
Sizlere sadece bir köpeğin hikayesi değil , hepimizin içindeki o bastırılmış fakat asla yok olmayan / olmayacak "özgürlük" arayışının bir yansıması / sembolü olan ,Jack London'un ölümsüz eseri “VAHŞETİN ÇAĞRISI”adlı eser ile geldim..
“Ufalıyor alışkanlığın zincirini, Nicedir beklenen göçebe sıçrama,
Ve uzun süren kış uykusundan,
O vahşi soy açıyor yine gözlerini dünyaya.”
Jack London’ın bu sarsıcı dizeleriyle başlayan yolculuk, insanın konforlu zindanlarından / prangalarından , doğanın sert , acımasız ve bir o kadarda yalın gerçeğine bir kaçış niteliği taşıyor ..
Vahşetin Çağrısı, sadece bir hayvanın dramı değil;
➜ "güç" ve "hayatta kalma" kavramlarının da destandır aynı zamanda..
Hikayemizin kahramanı Buck, ev sıcaklığında, sadakat ve güvenle büyümüş bir dosttur..
Ancak insanın doymak bilmeyen hırsı ve menfaatleri araya girdiğinde; o sıcak yuva, o dostluk ilişkileri, yerini boğazı sıkan zincirlere , sopalara, işkencelere ve nefes kesen buz gibi soğuk kafeslere bırakır.
London ise bunu "Sopa kimin elindeyse, kanunu koyan hâkim de oydu." cümlesiyle insanlığın karanlık yüzünü eleştirilsel bir şekilde destekler..
Hikâyede gördüğümüz , şahit olduğumuz şey ise sadece fiziksel bir şiddet değildir aslında..
Bu, güvenin ihanete, sevginin ise "öğretilmiş bir çaresizliğe" dönüşmesidir aynı zamanda..
Sevgili dostumuz Buck, belli bir kalıba ve de hızaya sokulmak için adına , sözde "eğitmek" dediğimiz ,acımasızca yediği her sopa darbesiyle dünyanın o kadar da masum olmadığını, ayakta kalmak için vahşileşmek gerektiğini iliklerine kadar hisseder..
Kızak köpeklerinin dünyasında hayat, bir avuç yemek ve hayatta kalma mücadelesinden ibarettir, hikâyede..
Hikayemizde bir de Eskimo köpekleri vardır.
İncirlik Yazı özellikle Adana da nostalji yapmak isteyenler için harika bir kitap olmuş. İmpala marka otomobil , İncirlik üssü , Boşboşçular , eski sinema , Amerikan ürünlerine duyulan özenti , kola nın harika tadı , Yarbaşı karakolu , eskimo ....
Babası İncirlik üssünde çalışan Belgi ' nin anlattığı güzel bir kitap olmuş.
Çavdar Tarlasında Ben1000Kitap-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Puan vermedi·198 syf.··
2025 28. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 15 Ağustos 2025 20:32
·Kitap hakkında pek az şey, benim hakkımdaysa pek çok şey aşağıda. Kitapla ilgileniyorsanız yazıyı geçmenizi, bir yabancıya beş dakikalığına ortak olmak istiyorsanız da okumaya devam etmenizi tavsiye ederim.
Herhalde hepimiz bu kitaba denk geldik; belki okulda okutulduğundan, belki o meşhur mutlaka okunmalı listelerinde başı çektiğinden, belki de sadece öylesine ne anlatıyor bu diyerek alıp okuduğumuzdan. Doğrusu ufak bir itirafta bulunmam gerekirse adından dolayı daha alt sınıf yaşantısına dair politik bir kitap okuyacağımı sanmıştım. Buzlu viski almak için yaşını saklayan bir oğlan çocuğunun sancılarını okuyacağım aklımın ucundan dahi geçmemişti. Ne bileyim işte adında tarla falan geçiyor sonuçta. Gerçi, beklediğim şekilde olmadığından dolayı mutluyum. Çünkü serseri Holden Caulfield, aynam oldu. Bu arada unutmadan söyleyeyim, bu bir kitap incelemesi veya analizi falan değil; bu sadece benim ne hissettiğim. Edebi kısım hiç bu kadar az umrumda olmamıştı açıkçası.
İnsanların içindeyim. Onlarca, yüzlerce insan var. Bunların bazılarıyla hayatımın bir noktasında tanıştım, özensiz koleksiyonuma ekledim. Kendimden mozaik yapmaya çalıştım, hani şu sevdiğim/tanıştığım her şeyin mozaiğiyim mevzusu, ama bir bakıma da ben sadece ben oldum. Kişilerin bir ortak çalışması değil yani. Yaşadığım her şey beni değiştirdi, itirazım yok diğer yandan bütün o dersleri tek başıma aldım. Her gece kafamı yastığa günün sonunda yalnız olduğumu bilerek koydum. Bir ay önceki ben bile benden farklı. Bir mozaiğim, pek çok açıdan, yalnızca kendimden oluşan. Mekanlar hiç değişmedi, tıpkı müzeler gibi, ben büyüdüm sonra da kendi omzumu kendim örttüm. Hani kitapta da diyor ya:
“Ama o müzedeki en iyi şey, her şeyin yerli yerinde kalmasıydı. Hiç kimse kıpırdamazdı yerinden. Oraya yüz bin kez
Kısa güzel bir hikaye
Buck isimli eskimo köpeğinin hayatını ve başından geçen maceraları anlatan ve Vahşi Amerika döneminde geçen güzel bir hikaye, Beyaz Diş ve bu kitap en ünlü eserleri oluyor.