Yüksek statünün getirileri pek keyifli olur. Yüksek statü bize para, özgürlük, mekan, rahatlık, zaman kazandırmanın yanı sıra bizi belki de en az bunlar kadar önemli bir hisle donatır: başkaları tarafından önemsendiğimiz ve değerli insan muamelesi gördüğümüz hissi. Bu hissi bize yaşatanlarsa: davetler, pohpohlanma, yaptığımız bir espri üzerine (espri dişe dokunur olmasa da) patlatılan kahkahalar, saygı ve ilgidir.
Bir kadının gülmeden, ifadesiz bir yüzle iyi bir espri yapabilmesi son derece eğlenceli bir şey.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayata dayanamadığımız için espri yapıyoruz.
Saint Max: YapıFelsefe-Düşünce
İlk ima yapısı dinseldir, Stirner'in bir aziz olarak alay edildiği Kilise Babaları dünyasında yer alır. Buradaki neredeyse aptalca açık espri, Stirner'in acımasızca eleştirdiği dinî mantıktan kaçmadığı, günün sonunda hâlâ ruhlar ve hayaletlerle savaştığı, bir soyutlamalar dünyasında uğraştığı, tüm diğerlerine karşı tek gerçek Tanrısı -Ben-için savaştığıdır. Marx'a göre Stirner tüm tarihi “geçim araçlarının ve yaşamın kendisinin gerçek üretimi yerine hayallerin dinsel üretimi” olarak görür. Marx'ın bu kinayeye olan aşırı güveni çabuk tükenir ve sonunda başka bir kinaye için terk edilir. İkinci kinaye yapısı edebi olup, Stirner'in yel değirmenleriyle savaşan bir aptalın yardımcısı olan Sancho Panza olduğu Don Kişot'un dünyasında yer alır. Yine, buradaki espri neredeyse aptalca derecede açıktır. Cabelloro de la Mancha'nın aksine, Sancho Panza yel değirmenlerini gerçekte oldukları gibi görür, ancak Marx için tek yaptığı budur - yanılsamaları algılamak:
Sancho Panza kahramanca başarılarını, karşıt düşüncelerin tümünü geçersizliği ve boşluğu içinde algılayarak elde eder. Tüm büyük eylemi, sonunda her şeyi olduğu gibi bırakan, yalnızca onun kavrayışını değiştiren ve bu kavrayışı bile şeyler hakkında değil, şeyler hakkındaki felsefi ifadeler hakkında olan salt algıyla sınırlıdır.
