Esra Eda Baydak
@esra__bydk
Eksiklerini kapatmaya çalışan bir kitapsever...
Özel Eğitim Öğretmeni
Necmettin Erbakan Üniversitesi- Özel Eğitim Öğretmenliği
Adıyaman -Merkez
149 okur puanıAğustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir cinayet ile başlayıp yine bir cinayet ile sona eren bir kitap...İkisinde de yüreği paramparça olan bir genç...
Uzun zamandır beni bu kadar etkileyen bir kitap okumamıştım. Akıcılığı, dilin anlaşılır olması, betimlemelerin çok uzun olmaması da beni ayrıca çeken noktalardı.
Kitap maddi olarak sıkıntı yaşayan insanların neler yapabileceğini, aşkını bile ikinci plana atarak istemese de bazı davranışlar yapabileceğini çok güzel yansıtmış.
Muazzez ve Yusuf'a çok üzüldüm keşke güzel bir sonla bitseydi bu aşk.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap absürdizm ve varoluşçuluk felsefelerinin bakış açısıyla yazılmış güzel bir kitap.
Başkarakter Meursault'un annesinin ölümü ile hikaye başlar. Ancak Meursault bir insandan beklenen tepkileri vermez ve çevre tarafından yargılanır. Olaylar Meursault'un beklenen tepkileri vermemesi, rahat, umursamaz ve duygusuz olması bağlamında ilerler. Tam bu olaylar olurken Meursault'un sebebi bilinmeyen bir şekilde cinayet işlemesi ve idama mahkûm edilmesi ile olaylar sonlanır.
Ruski'nin 1864'te verdiği iki konferans metninden oluşan Susam ve Zambaklar'ın ilk kısmında yazarın toplumdan ne kadar şikayetçi olduğunu görmek mümkün İngiliz kültürünün entelektüel eksikliğinden yakınan Ruskin sanata ve edebiyata değer verilmediğinden bahsederken, sıradan ihtiyaçları ya da lüks harcamaları yapılan yatırıma eleştiriyor ve İngilizlerin doğayı bilimi sanatı hor gördüğünü örneklerle anlatıyor. "Duvarlarınızda ilanlar için her zaman yer vardır, tablolar için ise hiçbir zaman olmamıştır. "diyor ya da "kitap raflarının sayısını şarap mahzeni sayısıyla kıyaslarsak ne düşünürsünüz acaba? "diyerek sorguluyor topluma bir yandan kendimizi zengin bir millet olarak görüyoruz bir yandan da ödünç kitap veren kütüphanelerden alınan elden ele dolaşmaktan yıpranmış kitapları kullanacak kadar ahmak ve pisiz diye seslenir.
Toplumsal ilerleme bir bütünlük halinde mümkündür. Susam ve Zambaklar bu bütünlüğün önemli iki ayağı üzerinde duruyor. Birincisi nitelikli kitaplar ve nitelikli okuma, ikincisi toplumsal yapıda ve aile içinde kadının konumu..
Belki de en zor duygudur: Anlaşılamamak.♡
Bu kitabı anlatmak belki de şu ana kadar yaptığım incelemelerden en zoru olucak. Neden mi? Çünkü kitabı okurken Zeze karakteri ile o kadar kendinizi bir tutuyorsunuz ki resmen o olayları sanki siz yaşamışsınız gibi hissediyorsunuz.
Kitaba gelecek olursak; Başkarakter Zeze , onun bitmek bilmeyen dayakları ve her şeye rağmen çocukluğun verdiği o muhteşem masumiyeti... Yediği dayaklara baktığımız zaman aslında şu var genel olarak Zeze çok şeyi öğrenmek isteyen ve sürekli soru soran bazen bilmeden yanlış kelime kullanan, bazen iyi bir şey yapayım derken işleri ters giden ve sonuç olarak hiçbir zaman anlaşılmayan ama hep azar işiten dayak yiyen bir çocuk. Özellikle bir olay beni çok etkilemişti. Zeze anlamını bilmediği kötü bir kelime kullandı diye defalarca dayak atan ama asla "Bak oğlum bu yanlış bir kelime bir daha kullanma " demeyen bir baba figürü vardı karşımızda. Resmen karakterle konuştum orada ve dedim ki " İyi de bu çocuk onun kötü bir şey demek olduğunu bilmiyor ki bilse zaten yapmaz. "
Ah Zeze ah diyorsunuz kitabın sonunda. İçindeki sır olarak sakladığı o büyük sevgi de elinden alınmıştı ve yine kimse onun neye üzüldüğünü anlamamıştı aslında hiçbir zaman anlaşılmamıştı. Onu anlayan tek insan da hayatından bir anda uçup gitmişti.
Kesinle etkisinde kalacağınız çok etkileyici bir o kadar da güzel bir kitap.
Kitap iki bölümden oluşuyor.
İlk bölüm: Kızıl Elma
İsabiekov, kızı Anara ve karısı Sabira.
İlk okuduğumda anlayamamıştım ve hemen ikinci kez okudum okuyunca da Cengiz Aytmatov' un her kitabında olduğu gibi bu kitapta da başkarakterin duygularını ne kadar güzel bir şekilde anlattığını anladım.
Zaten çok kısa bir kitap olduğundan anlatacak çok bir şey de yok aslında ama şöyle diyebilirim ki kızıl bir elma ancak bu kadar anlamlı olabilirdi.
İkinci bölüm: Oğulla Buluşma
Çordon adında bir adamın şehit olan oğlunu yirmi yıl sonra aramaya başlaması, onunla son kez konuşmak istemesi, bunun için çabalaması aynı zamanda bunun imkansız olduğunu bilmesi üzerine kurulu bir hikaye.
Burada verilmek istenen en güzel şey bence şuydu: Bazı fırsatlar insana bir kere verilir ve o fırsat bir daha asla gelmez.
