Benim yaşamım onda odaklaşır. Yeryüzünde her şey yok olsa da yalnız o kalsa, ben var olmakta devam ederim; başka her şey yerinde dursa da o yok olsa, evren bana tümüyle yabancılaşır. Ben artık bu evrenin bir parçası değilmişim gibi olur.
Ezelden beri kendisiyle olduğu düşüncesi böylesine olağandı işte. Clarissa bir zamanlar Leonard'sız yaşadığına inanamıyordu; kimi zaman yalnız başına yürüdüğünde tam olarak kendisi değilmiş hissine kapılıyordu. Clarissa'yı ona bağlayan duygusallık ya da cinsellik değildi. Onu şefkatle ve saygıyla sarılışını seviyordu. Bunlarda da bir minnet vardı.