Özne: Ben varım ve benim dışımda bir şey yok. Çünkü dünya benim tasavvurumdur.
Madde: Küstah budala! Ben, ben varım ve benim dışımda bir şey yok. Çünkü dünya benim gelip geçici suretimdir. Sen sadece bu suretin bir kısmının sonucundan ibaretsin ve bütünüyle tesadüfsün.
Özne: Ne ahmakça bir gurur! Ben olmasam ne sen, ne senin suretin olurdu; sen benimle şekilleniyorsun, senin varlığın bana bağlı. Beni yok sayan ve buna rağmen seni düşünebileceğini sanan herkes muazzam bir aldanış içerisindedir. Çünkü benim tasavvurumun dışında senin mevcudiyetin açık bir çelişki, bir ahşap-demirdir. Varsın, bunun anlamı sadece benim tarafımdan tasavvur edilişindir. Benim tasavvurum senin mevcudiyetinin mahallidir; bu yüzden ben onun ilk şartıyım