Varoluşunu ne kadar çok düşünürse düşünsün, hemen yaşamın sonu olduğu düşüncesi de geliveriyordu aklına. Bunun tam tersi de geçerliydi: Bir gün yok olacağını kuvvetle hissederse, yaşamın nasıl sonsuz bir değere sahip olduğunu da asıl o zaman anlıyordu. Madalyonun bir yüzü ne kadar büyük ve belirginse, diğer yüzü de o kadar büyük ve belirgindi. Yaşam ve ölüm aynı şeyin iki yüzüydü.
- Çok açık. İkinci Dünya Savaşı. Yıkılan dünya, ölen insanlar, çöken ütopya, umudun tükenişi. Bu yüzden bunalıma girdiler.
- Ya biz?
Gülüyor Muzo. Acı acı gülüyor.
- Yahu savaşa bile girmedik. Bizimkisi çakma bunalım.