Ödül almış olan bir fotoğraf geliyor aklıma . Adım atacak hali kalmamış Afrikalı bir çocuğun fotoğrafı .Öylece kalakalmış ve ölümü bekliyor . Ölümü bekleyen sadece o değil . Hemen arkasında kendisinden büyük bir akbaba da , ölümü çıldırtan bir sabırla bekliyor .Çocuğun çok yakınında , gözlerinde ölümün ürkütücü izleriyle , birazdan artık hiç bir zaman kıpırdamayacak hale gelecek çocuğu bekliyor .
Çocuğun korku tepkisi gösterebilecek kadar bile mecali kalmamış .
Adam tam bu sırada basmış deklanşöre .
Bu fotoğraf ona uluslararası bir ödül kazandırdı . Önemli fotoğrafçılık ödüllerinden birini . Ancak ödülü aldıktan iki , üç ay sonra intihar etti adam .
Böyle bir anı ölümsüzleştirmenin vicdan azabına , korkusuna , nefretine,acısına , artık adına ne derseniz deyin dayanamayıp intihar etti .