Başımdan geçenleri, benden daha ilginç buluyor. İçimdeki derin ve köklü karanlığın farkında değil. Çünkü insanları konuşarak tanıyamazsın. Konuşmak , canlı yaratıklar arasında en etkisiz iletişim aracıdır. Dil yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor , insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden , insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil.
Çocukluğunda yalnız kalan insanlar genellikle bir sanat başarısıyla kendini göstermek isterler. Bu yüzden bütün sanatçıların çocukluk dönemlerinde kendilerini arkadaşlarından ayıran bir ameliyat , bir hastalık ya da bir sakatlık geçirdiklerine ve bu nedenler biraz uçuk olduklarına inanırım ben.