Evrim Doğantemur Yalçın

Evrim Doğantemur Yalçın
Aramakla bulunmaz, fakat bulanlar yalnızca arayanlardır.
Onu hayatı boyunca lanetlemiştim. Artık yalnız kalacaktı. Ya ben? Benim cezam neydi? Özgürlük!
Sayfa 23·Kitabı okuyor
Bana ondan geriye onu sevdiğim zamanlar kalmıştı ve bu kadarı kâfiydi belli de.
Çavlan
Düşman, meydan okunamayacak kadar zalimdi ve kötülüğün kuralsız özgürlüğü karşısında iyiliğin hiç bir zaman şansı olamazdı.
Sayfa 343·Kitabı okudu
sosyal medya
"Merak etme," diyor. "Böyle şeyler insana dünyanın sonuymuş gibi gelir. Ama değil. Sosyal medya dünyadan kopuk, ufacık bir yer. Ekranı kapattın mı hiç bir şey kimsenin sikinde değil. Senin de olmasın, anlaştık mı?"
Sayfa 270·Kitabı okudu
Nâzım...
Ağlasa da gizliyor gözlerinin yaşını Bir kere eğemedim bu kadının başını Kaç kere sürükledi gururumu ölüme Fırtınalar yaratan benim coşkun gönlüme Ya bu kadın delidir Yahut ben çıldırmışım Hiç olmazsa hıncımı böyle alırım dedim Yolda mağrur yürüyen gölgesini çiğnedim.
Sayfa 182·Kitabı okudu