"Abartmıyor musun?" Witcher gülümsedi. "Bende hiç de öyle kötü bir izlenim bırakmadı. Üstünlüğünü sergilemeyi seviyor elbette ancak başka sihirbazlarla, şu burunlarından kıl aldırmayan çeteyle kıyaslarsan kadın erdem ve iyilik timsali.”
Şimdi Chireadan gülümsüyordu. "Akrep, çok şirin bir kuyruğu olduğu için örümcekten güzeldir, demek gibi bir şey oldu bu şimdi. Aklını başına topla Geralt.”
İnsan bazen duygularını aptallık derecesine vardırır da yolunu şaşırır ya, öyle bir şey. Başka bir şeyden de olmaz, kalbin aşırı gereksiz, budalaca ateşinden olur hep.
Kölelik koşullarında doğan her insan kölelik için doğar, bundan daha kesin bir şey yoktur. Köleler prangaları içindeyken her şeyi, bu prangalardan kurtulma arzusunu bile yitirirler.
Ah, aşk bir gizemdir, yalnızca gönüllerin dibinde yaşayabilir ve bir erkek, isterse en yakın arkadaşına: 'İşte benim sevdiğim!' dediğinde, her şey bitmiş demektir.