"Ezel sırlarını ne sen bilirsin, ne ben. Bu muammayı ne sen okursun ne ben. Perde arkasında var seninle benim dedikodum. Perde düştü mü ne sen kalırsın ne ben.
"Ezel sırlarını ne sen bilirsin, ne ben. Bu muammayı ne sen okursun ne ben. Perde arkasında var seninle benim dedikodum. Perde düştü mü ne sen kalırsın ne ben.
"Ezel arşivinden, kader silinmez,
Hakk'tan ne gelirse, karşı gelinmez,
Her şerde hayır var, kulca bilinmez,
Sabır sınavıdır, ömür dediğin."
Kul Fakir’im ezel ağladım gülmem
Okumuşum aktan karayı bilmem
Bin derman verseler bu derdi vermem
Her dem kalp evinde durana benzer
...insan
şu kâinat ağacının en son ve en cem'iyetli meyvesi
ve hakikat-i Muhammediye Aleyhissalâtü Vesselâm cihetiyle çekirdek-i aslîsi
ve kâinat Kur'anının âyet-i kübrası ve
ism-i a'zamı taşıyan âyetü'l-kürsîsi
ve kâinat sarayının en mükerrem misafiri ve o saraydaki sair sekenelerde tasarrufa me'zun en faal memuru
ve kâinat şehrinin zemin mahallesinin bahçesinde ve tarlasında, vâridat ve sarfiyatına ve zer' ve ekilmesine nezarete memur
ve yüzer fenler ve binler san'atlarla techiz edilmiş en gürültülü ve mes'uliyetli nâzırı
ve kâinat ülkesinin arz memleketinde, Padişah-ı Ezel ve Ebed'in gayet dikkat altında bir müfettişi, bir nevi halife-i arzı
ve cüz'î ve küllî harekâtı kaydedilen bir mutasarrıfı
ve sema ve arz ve cibalin kaldırmasından çekindikleri emanet-i kübrayı omuzuna alan ve önüne iki acib yol açılan, bir yolda zîhayatın en bedbahtı ve diğerinde en bahtiyarı,
çok geniş bir ubudiyetle mükellef bir abd-i küllî
ve kâinat sultanının ism-i a'zamına mazhar ve bütün esmasına en câmi' bir âyinesi
ve hitabat-ı Sübhaniyesine ve konuşmalarına en anlayışlı bir muhatab-ı hâssı
ve kâinatın zîhayatları içinde en ziyade ihtiyaçlısı
Ezel-ile bilişdük birlig-ile bitişdükTasavvuf
Bu ezelî birligi yâ bu cihân dirligi
Yâ bu gönül birligi bil kudret budagıdur
