Ezgi
@ezgiay
126 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Ancak bu Pollyanna resmime sürekli gölgesi vuran daha karanlık bir düşünce dizisi var: Hiç şüphesiz bu övgülerin çoğu hastalığımdan ve uzun süre buralarda olmayacağım düşüncesinden ilham alıyor. Belki de bu insanların çoğunu son görüşüm olacak. "Son kez saygılarını sunmak" için mi geldiler? Bu doğruysa bile kabulümdür. Çok güzel bir gündü. İster uzun, ister kısa sürsün, hayatımın sonuna kadar unut-mayacağım türden bir gün.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
1957'de psikoterapinin ömür boyu yapacağım iş olduğuna karar verip Johns Hopkins'te psikiyatri uzmanlığı eğitimime şıya geldiğimde, alanın özellikle ölümlülükle ilgili daha de- rin mevzulara ilgisizliği nedeniyle hayal kırıklığına uğramış ve şaşırmıştım. Uzmanlık eğitimimin ilk senesinde, Rollo May'ın yeni çıkan kitabı Existence çok ilgımi çekmişti. Baştan sonra kadar hevesle okumuş ve pek çok varoluşçu filozofun çalışmalarının benim alanımla fazlasıyla alakalı olduğunu anlamıştım. Felsefe eğitimi almamın zaruri olduğu sonucuna varmıştım ve uzmanlık eğitimimin ikinci yılı boyunca büyük bir gayretle Baltimore'un hastaneye ve konutumuza göre karşı ucunda kalan Hopkins lisans kampüsünde, haftada üç akşam toplanan Batı felsefesi konulu bir yıllık bir lisans kursuna ka- tılmıştım.
Zorlanmış birey, dilekler olarak deneyimlenmeyen içsel taleplere uygun olarak hareket eder. Böylesi bir bireyi "egoya yabancı" bir şey idare eder. Çoğunlukla kendi dileklerine karşı hareket etmeye zorlanır, eğer harekete geçmezse kendini son derece rahatsız hisseder. Belirli bir şekilde hareket et- mek istememesine rağmen, zorlantının emrettiği şeyleri yapmamak olağanüstü derecede zor gelir. Camus, Düşüş'teki kahramanına, "Insanın istemediği şeyi alması dünyadaki en zor şeydir,"84 dedir- tirken bu konuyu çok güzel yakalamıştı. Zorlanmış birey genellikle dileyememe durumunun farkında değildir: Boş ya da dümensizmiş gibi hissetmez kendini. Tam tersine, böyle bir birey aktiftir, çoğu kez güçlüdür ve daima bir amaç duygusu taşır. Ama sık sık şüphe bulutları vardır - bir amacı olmasına rağmen bu amacın kendisinin olmadığını, arzuları ve hedefleri olmasına rağmen bunların kendi arzu ve hedefleri olmadığını fark eder zaman zaman, insan o kadar meşgul ya da dürtülemiştir ki kendisine ne dilediğini soracak ne zamanı ne de hakkı olduğunu düşünür. Ancak savunma yıkıldı- ğında (örneğin iş kaybı ya da ailenin dağılması veya paraya, şöhrete ve güce erişilmesi gibi çevresel değişiklikler nedeniyle "dışarıdan zorla dayatılan hedefler ilgisiz hale gelebilir), kişi kendi gerçek benliğinin boğulduğunun farkına varır
Puan vermedi·291 syf.·
2024 2. kitabı
Çökkünlüğü olan hastaların hipokampusunda görülen bu değişiklikler dendritik çıkıntıların ve sinapsların yitimi ile buna eşlik eden glial hücre azalmasıdır. AD sağaltımı strese bağlı ortaya çıkan bu değişikleri geri çevirebilmektedir[65]. Epigenetik bulgulara bir başka örnek olarak özkıyım sonrası yapılan ölümardı çalışmalar verilebilir. Özkıyımla ölen kişilerden çocuklukta istismar öyküsü olanlarda, olmayanlardan farklı olarak hipo- kampus glukokortikoid reseptör (GR) geni promotor bölgesinde DNAm saptanmıştır. GR geninin metilasyonla sessizleşmesi glukokortikoid reseptör açılımının azalması- na böylece stres yanıtının şiddetlenmesine yol açmaktadır(67).
Sayfa 277
