Ezgi Cankut
@ezgicankut
Kardeşim bu kitap öyle eline alıp da çerez gibi okunacak cinsten değil, baştan söyleyeyim. Sabır istiyor, kafa istiyor. Ama eğer sabredersen… ödül büyük. Oğuz Atay resmen içimizi açıyor, yerlere seriyor, sonra da toplamıyor. Kendin toparlayacaksın.
Tutunamayanlar, bu düzene, kalıplara, saçma sapan toplumsal rollere “ben bu oyunda yokum” diyenlerin kitabı. Selim var ya... hepimizin içinden bi parça. Biraz fazla dibe çekiyor insanı ama sahici.
Dili ağır, evet. Yer yer yorar, kafan zonklar ama sonra bir cümle gelir, suratına tokat gibi iner: “Tamam, bu kitap bu yüzden yazılmış.”
Özetle: Herkes okusun diyemem. Ama kendini bir şekilde "tutunamamış" hissedenler… kaçırmasın.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ergenler için mi?
“Gençlik kitabı işte, ergen ergen konuşmalar falan vardır” diye düşündüm ama sayfaları çevirdikçe resmen içine düştüm olayın. Beyza Alkoç, bu kitapta öyle bir ortam kurmuş ki, hem gerilim var hem aşk hem de arkadaşlık… Tam bir "ne oluyor lan şimdi?" kitabı.
Dört farklı karakter, hepsi birbirinden çatlak, karantinada kalıyorlar. Ama olay sadece virüs değil. Geçmişleri, sırları, iç hesaplaşmaları derken kitap resmen “Netflix dizisi olsa izlerdim” derken bi de baktım zaten filmini yapmışlar. Filmi çok beğenmedim açıkçası bu noktada hevesim kaçtı diyebilirim ama neyse ki konu film değil.
Dili sade, akıcı, yer yer duygusal, yer yer kafa açıyor. Özellikle finali... yok artık dedim.
Beyza Alkoç zaten gençlerin ruh halini iyi yakalayan biri. Karantina da tam olarak o yüzden bu kadar tutmuş. Tavsiyedir.
Okuduğumuz her kelime, her cümle bizi sarsmalı, düşünmeye ve hissetmeye zorlamalıdır. diye de devam eder Kafka. Sanırım Murat Kesgin bunu felsefe edinmiş kendine. Çünkü bu kitabında da bol bol rahatsız edici unsur bulunuyordu. Üniversiteden beri arkadaş olan Elif ve Metehan adlı gazetecilerimiz basit bir görev için X kasabasına gider fakat kasaba bildiğin Müge Anlı programlarındaki gibi entrika yuvasıdır. Özellikle sonu benim için beklenmedikti. Kitap kendini kolayca okutuyor. Daha önce ben de bu yazardan 
Hakan Günday esintisi aldığımı söylemiştim ama çoğu kitabını okuduğum için ve bu kitap tescillediği için şimdi anlıyorum ki daha çok 
Kemalettin Tuğcu ve 
Ömer Seyfettin çizgisinde. Tuhaf olan Murat şu an da Ömer Seyfettin'in öldüğü yaşta. Ne diyelim umarım bu yazarımızın ömrü uzun olur ve değeri hayattayken bilinir.
Hakan Günday esintisi aldığımı söylemiştim ama çoğu kitabını okuduğum için ve bu kitap tescillediği için şimdi anlıyorum ki daha çok Kemalettin Tuğcu ve Ömer Seyfettin çizgisinde. Tuhaf olan Murat şu an da Ömer Seyfettin'in öldüğü yaşta. Ne diyelim umarım bu yazarımızın ömrü uzun olur ve değeri hayattayken bilinir.
Harikaydı
"Yaşamın Ucuna Yolculuk," Tezer Özlü'nün kendine özgü anlatım tarzıyla kaleme aldığı, otobiyografik ve felsefi bir romanıdır. Kitap, Özlü'nün Avrupa'nın çeşitli şehirlerinde yaptığı yolculuklar sırasında yaşadığı deneyimleri, içsel sorgulamalarını ve edebiyat dünyasından etkilendiği yazarlarla olan hayali diyaloglarını içerir.
Roman, Özlü'nün Berlin, Paris ve Prag gibi şehirlerde geçirdiği zamanları ve bu şehirlerde yaşadığı duygusal, zihinsel ve ruhsal deneyimlerini anlatır. Özlü, Kafka, Pavese ve Svevo gibi yazarların eserleri ve yaşamlarıyla kendi yaşamını ve düşüncelerini harmanlayarak, varoluşun anlamını, yaşamın ve ölümün doğasını sorgular.
Kitap boyunca, Özlü'nün depresyon, yalnızlık, özgürlük arayışı ve insan ilişkileri üzerindeki derin düşünceleri, okuyucuyu da bu sorgulamanın içine çeker. "Yaşamın Ucuna Yolculuk," yazarın kendi benliğini ve varoluşsal sorularını keşfetme çabası olarak öne çıkar ve okuyucuyu, onunla birlikte derin bir içsel yolculuğa davet eder.
Distopik bir roman olan Kadınlar Ülkesi, okuyucuyu oldukça değişik bir hikayenin içine çekiyor. Zaman zaman “böyle bir şey gerçekten olabilir mi?” diye kendi kendinize sorular sorabilir, bu distopya içinde bir gerçek arayışına çıkabilirsiniz.
