Feyza Akçay
@fafnyr
Tarih - Edebiyat - Çizgi Roman - Sosyoloji - Mitoloji - Felsefe - Dil - yine Tarih
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İlginçEdebiyat
Kaliteli korku/gerilim edebiyatından keyif alan biri olmama rağmen vampir, kurt adam vs öğelere mesafeli olmuşumdur. Ama popüler kültürde sağlam bir yeri olan drakula/vampir imgesinin birincil kaynaklarından biri sayılan Dracula kitabını okuyup korku kültürünün geçmişteki izlerini sürmeyi uzun zamandır istiyordum, nihayet gerçekleştirdim.
Dracula'nın kökenlerine dair bolca ve iyi inceleme olduğu için doğrudan kitaptan bahsedeceğim.
Yazım Tarzı: Kitap klasik 1. veya 3. şahıs bakışları yerine günlük, mektup, gazete haber ve makaleleri, telgraf gibi yazılı metinlerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş. Bunlar farklı kişilerin gözlerinden ve belli bir tarih sırasıyla düzenlendiğinden hem belli başlı bazı karakterlerin bakışıyla olayları takip edebiliyor hem de bir zaman karışıklığına uğramıyorsunuz. Yazar bunu iyi kotarmış, ben sevdim ama herkes sevmeyebilir. Yine de bu tarzda okuma yapmayanların iyi bir tecrübe edinmesi için örnek olabilir.
Dil: Kitap 19. yüzyılın o ağdalı ve derin edebiyat diliyle yazılmamış. Rahat okunuyor, sürükleyiciliği yerinde. Çok fazla edebi derinliği yok, bu açıdan tatmin etmeyebilir. Bir de çok fazla tekrar ve gereksiz şatafatlı cümleler yer alıyor. Bunlardan arındırılsa belki bir 100 sayfa daha incelecektir. Bu durum bazen yorabiliyor.
Kurgu: Benim hoşuma giden bir kurgusu var ama özellikle hareketli, heyecanlı vampir maceraları bekleyenler hayal kırıklığına uğrar. Popüler kültürde alışık olduğumuz hikayelere benzemiyor. Daha sakin, karakterlerin beyin fırtınalarını daha çok izliyoruz. Konuyu hiç bilmiyor olsak bence gerilimi ve gizemi oldukça yüksek bir roman olurdu ama artık olaya hakim olan bir nesil olduğumuz için şaşırtan, merak ettiren, geren pek fazla şey bulamıyoruz. Ama buna rağmen bazı noktalarda beni germeyi ve sayfa
Oku ve Hediye etTarih
Hoca’nın Uygarlık Tarihi’nden sonra başladığım seri. İlk iki cildi olan, İlkçağ ve Ortaçağ’ı anlattığı kitaplarını okudum. İleriki zamanlarda diğer ciltleri de okuyacağım ama muhtemelen hiçbiri kitaplığımda kalıcı yer edinemeyecek. Çünkü;
her şeyden önce ortalama bir tarih okuyucusu çalışmanın kaynakçasına en azından bir göz gezdirir ve araştırmanın derinliği, güvenilirliği ve ciddiliği hakkında bir fikir edinerek okumaya başlar. Bunu hocanın bu kitaplarına uygulayınca hayal kırıklığına uğruyorsunuz. Çalıştığı kaynaklar böyle bir eser için o kadar az ki okuduğunuz şey tarih olmaktan çıkıp tarihçinin yorumuna dönüşüyor. Hoca kendinden önceki çalışmaları kullanmak yerine salt kendi bilgi birikimine başvurmuş. Üstüne bir de materyalist yöntemle ilerlemesi öznelliğin dozunu büsbütün arttırmış.
Elbette materyalist tarih yöntemiyle yapılan çalışmalarda tarihçinin yaklaşımı, bakışı hatta yorumu önemlidir ama bu da ciddi bir kaynak kullanımının neticesinde ortaya koyulursa bir anlamı olur. Bu yöntemle yapılan ciddi çalışmaları takip edenler, mesela Chris Harman’ın Halkların Dünya Tarihi çalışmasını okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaktır.
Sonuç olarak materyalist olsun olmasın bu kapsamda yapılan birçok güzel çalışmanın arasında kaybolup gitmesi işten bile değil. Ama yine de hocanın birikimlerinin sonucunu okuyarak tarih kurganına bir balbal dikmek faydalı olacaktır.