Başka kimse göremiyor muydu canının nasıl da beter yandığını? Ve eğer başkaları kederini göremiyorsa, bu hüzün ve kederin görünmez olduğu anlamına mı geliyordu yoksa insanların, birbirlerinin hislerine kör ve kayıtsız olduğuna mı?
Bu şehir sürekli şaşırtıyordu Leyla’yı. Tüm bu curcunanın ve hengâmenin ve kötülüklerin içinde bile hiç beklenmedik masumiyet kırıntıları saklıydı. Öyle ki insan o anların gerçek ve duru olduklarını anlayıncıya kadar çoktan kaybolmuş oluyorlardı.
Herkes birbirini, hepimiz birbirimizi öldürdük defalarca. Birbirini değiştirmek isteyenler, kendi günahlarında yıkamaya niyetleneler, korumaya çalışanlar… Kim bilir kaç ben’i iyi ya da kötü niyetlerle katlettiler.