şimdi yine dönüşüyorum
tutulmaya hazır bulut tanesinde
yürüyor, yüzleşiyor
özleşiyorum.
fırsat buldukça bakmadan edemediğim
sarı mintanımdan benek benek ferini
öpüyor, öpüşüyorum.
bana katılmadan beni katleden
insanüstü duyguları
kamufle edilen benzer bişeyleri
terzi açlığında boğuyor
boğuşuyorum.
var'la yok gibi duran varlığını
iğrenç fakat tutkulu hapishanlerin
en metruk su bardağıyla içmeden edemediğim
beyaz hayalleri
yakıyor
buna da yakıştırıyorum.
şimdi yine dertleniyor eski boğum
kafasız pencere.
ama ben yine de devranlaşıp dönüyor
döndükçe güzelleşiyor
güzelleştikçe
dönüşüyorum.