Faraza
@faraza
10/10
2021 7. kitabı
Bir solukta okudum. Bize verilen nimetleri hatırlamamız için, insan olmanın getirdiği sorumluluğu farketmemiz için güzel bir biyografi eseri. Gerçek bir hayat, gerçek bir dert ve bir hedefin bir hayalin peşinde pes etmeden azim ve inançla devam etmenin örneği... Ben okurken kendimi sorguladım. Ne çabuk pes ediyormuşum. Bana bahşedilen görme, okuma nimetine ne kadar az şükrediyormuşum. Ne kadar eminmişim her gün görerek uyanacağıma... Oysa bir anlık her şey... Ve elimizdeki nimetlerin hakkını veriyor muyuz gerçekten? Kitabı okurken içsel yolculuk da yaptım, kendime sorular da sordum. Diyeceğim şu ki okuyun, gençlerimize de okutun, yaşamın kıymetli olduğunu ve bir şeyler için emek vermenin ne kadar değerli olduğunu geç olmadan kavrayabilelim.
Puan vermedi·160 syf.·
2019 39. kitabı
Öncelikle kitap içerisinden yaptığım alıntılar sebebiyle kitabı okumamış olanlar heyecanı kaçmaması adına incelemeyi sonra okusunlar.
Başlarda kitabı okurken savaş böyle mi anlatılır, ilginç bir kitap diye düşünüyordum ama bana farklı bir bakış açısı kazandırdı. İç bir şey yazar topluluğunun seyla’nın ölmesi gerektiğini düşünmesi, çünkü savaşta yaşayarak da ölüm gibi bir hayat sürmesi, okuyucunun sadece okuyup geçmesi gibi hususlara değinmiş yazar. Ve o son. Gerçekten çok zekiceydi. En son yazarımız iç bir şey topluluğuna uyarak seylayı öldürmeyi düşünürken iç bir şey topluluğu mağaradan çıkmış, dağılmış ve hepsi seyla’yı yattığı yerden kaldırmaya çalışıyorlardı. Seyla uyandı ama nasıl bir geleceğe uyandı bunu bilmiyoruz ve yastıklarımıza yaşadığına dair mutlulukla kafamızı koyuyoruz. Oysa seyla ölseydi içimizde bir şeyler acıyacaktı belki. Yazarımız bunun üzerine iç bir şey topluluğunun yazmaya başladığı “içinde bir şey olan kırlangıç” öyküsünü “ kalbi kırık kırlangıç” olarak değiştiriyor. Uzak diyarlara gitmek için havalanan kırlangıcın kendi dibine düşüp ölüşünü yazıyor, ölümünü yazıyor. Bundan sonra mağaradan çıkmayacağını söylüyor. Otel odasına kendini kitliyor, iletişim ağlarından kurtuluyor, perdeleri çekiyor. Sonra baş karakterlerden aksak kendini bir tabutu taşımaya yardım ederken buluyor. Mezar kazıyor. Tabuttan ölü bir kırlangıç çıkıyor. Otelin odasından düşmüş. Aksak kuşları çok seviyor. Alıyor onu eline. Yağmur dökülüyor gökyüzünden. Aksak yağmuru sevmiyor mezarlıktan çıkışı ararken çarpıyor, takılıyor, düşüyordu, paramparça olmuştu. Gönüllüce açık mezarlardan birine yuvarladı kendini göğsüne bastırdığı kuşla birlikte. Tabutu taşıyan diğer adamlar geldiler okumaya başladılar. Aksak seslendi. “Ne okuyup duruyorsunuz! Örtün! Su geliyor! Ölmezsek
Puan vermedi·230 syf.·
2019 46. kitabı
Halis Kuralay üniversitemizde “Engellilik, Sosyal Hizmet ve Din” dersimize giriyordu. Her bölümde okutulması gereken hatta geç bile kaldığımızı düşündüğüm, bana çok şey katan bir dersti, bana yeni bakış açıları kattı.
Halis hocam, görme engelli ve ailesindeki 6 çocuktan tek üniversite okuyan o. Hayatını inceleyebilirsiniz. Başarılı ve azimli, en önemlisi yüzünden gülümseme hiç eksik olmuyor.
Engelliler hususunda bilmeden yaptığımız hataları, yanlış bakış açılarımızı, ne yapmamız gerektiğini, imtihan sırrını, bazı engellilerin hayatından aktarılanları okumak ile dünyayı gerçek renkleri ile görmeye başlayacaksınız. Tavsiye ederim...
9/10
2019 30. kitabı
Kitaptan çok sayıda alıntı yaptım. Kelimeleri, hikayeyi öyle güzel ve naif işlemiş ki yazar, içinde verdiği bilgiler, fikirler sırıtmıyor. Karakterin içine harmanlamış, iç sesleri konuşturmuş ve harika bir iş çıkarmış bence. Kalemine kuvvet diyor ve okumanızı sizlere de tavsiye ediyorum. İçinde hayatın acı gerçeklerini, sevgisizliğin sonuçlarını, tefekkürü, sorgulamaları bulacaksınız. Ve bunların hepsini romanın doğallığında yakalayacaksınız.
Puan vermedi·224 syf.·
2019 14. kitabı
Bir çocuğun zorluklarla nasıl başa çıkmaya çalıştığını ve kendisine gösterilen acıma ve abartılı şefkatin onu nasıl kötü hissettirdiğini, beynin tüm bu olaylar yaşanırken gerçekle savaşmak için nasıl bir hayal gücü kurguladığını okuyorsunuz kitapta. Güçlü, otoriter gördüğümüz insanların da aslında içlerinde sakladıkları gözyaşları olduğunu, siyah ve beyazın dışında hayatta gri renklerin de bulunduğunu öğretiyor. Başa çıkılamayan bir acının bir canavarı çağırmasıyla başlıyor hikaye. Gözyaşları size eşlik ediyor kitap bittiğinde.
