Herkese merhabalar :)
Eğer beni tiktokta da desteklemek isterseniz hesabım: @bookswithemir
Sen hep yaz be adam sen otur ve sadece yaz yani kalemine bayılıyorum senin...
Normalde öykü derlemesi sevmesem bile zaten her şeyine hâkim olduğum zaten her şeyine bayıldığım bir serinin farklı dönemlerini farklı karakterlerle okumaktan inanılmaz zevk aldım.
Hatta çoğu seride hep yan karakterlere ne olduğunu bilmeyiz ya da ana karakterlerin aldığı kararlarından / yaptıklarından evrendeki diğer karakterlerin nasıl etkilendiğini genelde ya hiç bilmeyiz ya da çok üstünkörü anlatılır işte bu kitap tam olarak o kitaptı.
Her hikayede farklı karakteri farklı dönemi okuyoruz ve kimi hikaye bizim ana üçlememizdeki karakterlerin yaptıklarından direkt ya da dolaylı olarak etkilenen insanların hayatlarıydı bu yüzden gerçekten çok güzeldi.
Yeni yazmış olduğu Rising Thunder (prequel) kitabını inanılmaz merak ediyorum bu kitapta da Fırtına Bulutunun daha yeni olduğunu bir dönemi okuyacağız bir an önce yayınlansın ve canım Juno Kitap sayesinde hemen onu da okuyalım.
Üzgünüm süreyyaİnceleme
Eylül – Mehmet Rauf | 8/10
Bu kitabı sevdim mi? Evet. Ama bazı şeylere de çok sinirlendim.
Öncelikle Necip karakteri beni inanılmaz rahatsız etti. Arkadaşının evinden çıkmıyor, sürekli onların yanında, sonra da arkadaşının karısına âşık oluyor. Bir noktadan sonra insanın aklına tek bir soru geliyor: “Arkadaşımın karısına karşı böyle hissediyorsam neden hâlâ bu evdeyim?” Git kardeşim, uzaklaş. Necip’in sürekli aynı ortamda kalıp sonra da vicdan azabı çekmesini çok samimi bulmadım.
Suat’a gelince… Başlarda kocasını seven bir kadın görüyoruz. Süreyya kötü bir adam değil, aksine iyi niyetli ve sevgi dolu biri. Bu yüzden Suat’ın Necip’e olan duygularının gelişimi bana tam geçmedi. Özellikle eldiven olayından sonra sanki Suat’ın kafasına “Bu adam bana âşık” düşüncesi yerleşiyor ve her şey o noktadan sonra büyüyor. Bu yüzden okuduğum şey büyük bir aşktan çok, fark edilen bir ilginin zamanla büyümesi gibi geldi.
Bir diğer sinir olduğum konu da Süreyya’nın hiçbir şey anlamamasıydı. Kusura bakmayın ama insan eşinin ruh hâlindeki değişiklikleri, evdeki havayı, bakışmaları hiç mi fark etmez? Bu kısım bana oldukça zorlama geldi. Yazarın Süreyya’nın gözünden daha fazla şey göstermesini isterdim.
Kitabın psikolojik yönü güçlüydü ama bana göre biraz fazla uzatılmıştı. Suat ve Necip’in iç sesleri bazı yerlerde susmak bilmedi. Aynı duyguları sayfalarca farklı cümlelerle okumak beni yordu. Bu yüzden Zehra’daki psikolojik etkiyi burada alamadım. Zehra beni daha çok sarsmıştı.
Yine de kitabın atmosferi çok başarılıydı. Son sayfalara doğru gelen o hüzün ve çaresizlik hissi uzun süre aklımda kaldı. En çok da Süreyya’ya üzüldüm. Çünkü roman boyunca belki de en masum kişi oydu ve olan bitenden habersizdi.
Kısacası Eylül benim için güzel ama kusursuz olmayan bir kitaptı. Etkiledi,
Yolculuklar Arasında Bir Hayat
Uzun Hikâye , okurken beni hem duygulandıran hem de düşündüren eserlerden biri diyebilirim. Mustafa Kutlu, sade ama etkileyici anlatımıyla bir ailenin hayat mücadelesini ve insanların değişen yaşamlar karşısındaki duruşunu başarılı bir şekilde aktarıyor. Kitabı okurken kendimi zaman zaman bir tren yolculuğundaymış gibi, hem de her durakta farklı insanları, farklı hikâyeler içindeymiş gibi hissettim.
Romanın merkezinde yer alan Bulgaryalı Ali ve Münire'nin hikâyesi, sevginin ve sadakatin hayatın tüm zorluklarına rağmen nasıl ayakta kalabileceğini gösteriyor. Sürekli bir yerden başka bir yere taşınmaları, ekonomik sıkıntılarla mücadele etmeleri ve buna rağmen umutlarını kaybetmemeleri beni etkiledi. Özellikle aile bağlarının ve insanın sahip olduğu değerlere bağlı kalmasının önemi roman boyunca güçlü bir şekilde hissediliyor.
Bence Uzun Hikâye, insan ilişkilerini, aile bağlarını ve hayatın içindeki küçük ama değerli ayrıntıları anlatan etkileyici bir eser. Hem duygusal hem de düşündürücü bir roman okumak isteyen herkesin şans vermesi gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Temaları:
Aşk ve sadakat
Aile bağları
Göç ve yolculuk
Umut
Hayat mücadelesi
Özgürlük
Dürüstlük ve ahlak
Uzun Hikâye , okurken beni hem duygulandıran hem de düşündüren eserlerden biri diyebilirim. Mustafa Kutlu, sade ama etkileyici anlatımıyla bir ailenin hayat mücadelesini ve insanların değişen yaşamlar karşısındaki duruşunu başarılı bir şekilde aktarıyor. Kitabı okurken kendimi zaman zaman bir tren yolculuğundaymış gibi, hem de her durakta farklı insanları, farklı hikâyeler içindeymiş gibi hissettim.
Romanın merkezinde yer alan Bulgaryalı Ali ve Münire'nin hikâyesi, sevginin ve sadakatin hayatın tüm zorluklarına rağmen nasıl ayakta kalabileceğini gösteriyor. Sürekli bir yerden başka bir yere taşınmaları, ekonomik sıkıntılarla mücadele etmeleri ve buna rağmen umutlarını kaybetmemeleri beni etkiledi. Özellikle aile bağlarının ve insanın sahip olduğu değerlere bağlı kalmasının önemi roman boyunca güçlü bir şekilde hissediliyor.
Bence Uzun Hikâye, insan ilişkilerini, aile bağlarını ve hayatın içindeki küçük ama değerli ayrıntıları anlatan etkileyici bir eser. Hem duygusal hem de düşündürücü bir roman okumak isteyen herkesin şans vermesi gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Temaları:
Aşk ve sadakat
Aile bağları
Göç ve yolculuk
Umut
Hayat mücadelesi
Özgürlük
Dürüstlük ve ahlakİnsan kendisini neden ve nasıl kandırır?
Ben böyle kitaplara bayılıyorum arkadaş ayrı bir evreni loreu arkaplanı olan kitaplar bunlar.Yüzyıllık yalnızlık hastalıklı bir ailenin 6 nesil hikayesini anlatır buendia ailesinde sık görülen akraba evliliği en sonunda bu ailedeki kişilerin ruhsal olarak hastalıklı ve psikolojik olarak sıkıntılı tipler olmasına sebep olur buendia ailesindeki kişiler ne sever ne de sevilebilirler.Yüzyıllık dönem de de karakterler neredeyse ırsi olarak birbirlerine aktarılır ki yazar buna çoğu yerde dikkat cekiyor örnegin aureliona ve arcadio isimlerine sahip kişilerin karakterleri farklı olmaktadır bu döngüsel olaraktan da birbirini takip eder ve bazı olaylar ise önceki gelisenin tekrarıdır günün sonunda(spoiler spoiler spoiler) 0 dan başlayan macondo ise tekrar 0 a döner bütün olaylar kendisini 2 kez tekrar etmiştir kitapta fazlasıyla cinsel ögeler olduğu için sevmeyen okumayan kişilere de açıkçası saygı gösteriyorum şimdi ben fazla uzun bir inceleme yazısı da yapmak istemiyorum açıkçası peki ne olsaydı kitap farklı bir sonla bitebilirdi 1-benim en büyük teorim gerinoldo marquezin ki kendisi albay eğitimli ve alaylı bir asker amaranta ile evlenmesi;eğer böyle olsaydı ailedeki eksik olan ve aureliano buendianın aptal gibi göstermekten çekindiği otorite figürü sağlanmış olacak onlardan doğacak çocuklar bir nebze daha sağlıklı olacak ve bu gerizekalı buendiaları güdeceklerdi 2-arcadioya sevgi gösterilseydi küçük hitler olup çıkmazdı ursulanın çıkıp arcadionun oğlu jose arcadioyu adam etmeye çalışması zaten fiyaskoyla sonuçlandı ve geç bir hamleydi 3-aureliona segundo fernandayı boşayıp evden kovmalıydı gidip petra cotesi eve hatun yapmalıydı çünkü fernanda dini ve batıl inançları yüzünden önünü göremeyen bir salak ve ayrıca santa solfi de le piedadı çok baskıladı ki kendisini kaynanası
2. Okuyuşun Ardından
Devlet destekli suikast ile yaşamını yitiren bir başka muhalif, gerçekleri yazan harika bir kalem Sabahattin Ali'nin kitabı bu kez farklı.
Kendisini daha çoo romanlarından tanırız ve elbette siyasi fikirlerinden de. Ama bu kitapta daha kırılgan ve daha insani bir tarafını tanıyorsunuz. Eşine ve kızına yazdığı mektuplarda sevgisini, özlemini, maddi sıkıntılarını ve yaşadığı baskıları açıkça görmek mümkün.
Orhan Veli'nin mektuplarındaki, kıskançlıklar ve yer yer kaprisli ruh hâlinin aksine, burada daha olgun ve derin bir sevgi hissediliyor. Behçet Necatigil'in Serin Mavi'sindeki sakin aile sıcaklığına ise daha yakın buldum. Üç mektup kitabını art arda okuyunca, her yazarın karakteri satırlara ayrı ayrı yansıyor.
Müthiş samimi gelen mektuplar. Büyük bir yazardan çok, ailesine kavuşmayı bekleyen bir insanın sesini duyuyorsunuz.
Bu kitap beni en çok, bir insanın hayatının başkalarının kararlarıyla nasıl değişebileceğini düşündürmesiyle etkiledi. Esme’nin hikâyesi zaman zaman üzücü ve hatta öfkelendiriciydi. Özellikle farklı olduğu için dışlanması ve yıllarca susturulması insanı derinden etkiliyor.
Genel olarak duygusal, düşündürücü ve etkileyici bir romandı. Bitirdikten sonra uzun süre Esme’nin yaşadıklarını düşündüm.
