Taner’in toplamda dokuz öyküden oluşan, Şişhane’ye Yağıyordu adlı öykü kitabı, Yazar, kaleme almış olduğu öykü kitabıyla New York Herald Tribune’nin düzenlediği hikaye yarışmasında Türkiye birinciliğini elde etmiştir. “Şişhane’ye Yağmur Yağıyordu “Şişhane’ye Yağmur
Yağıyordu, Kantar Kâtibi Ali Rıza Efendi, Konçinalar, Ablam, Atatürk Galatasaray’da, Fraulein Haubold’un Kedisi, Eczanenin Aksam Müşterileri, Fasarya, Memeli Hayvanlar” olmak üzere toplam
dokuz hikâyeden oluşur. Birbirinden farklı birçok temanın işlendiği eserinde yazar, ironik üslubunu devam ettirir
ve kurguladığı simgesel anlatılar aracılığıyla okura önemli iletiler verir.
Simyacı romanı - İstanbul - Bağdat - Takkeci İbrahim
Puan vermedi
"Simyacı" romanını sevmeyen yoktur, peki bu dünya çapındaki hikayenin aslında 16. yüzyıl İstanbul’undan "araklandığını" biliyor muydunuz?
Topkapı surlarındaki Takkeci İbrahim Efendi'nin Bağdat rüyasından, dünya edebiyatına uzanan o muazzam menkıbe..
Takkeci İbrahim Efendi Bir Üzüm Tanesi İçin Bağdat'a Giden İnsan
16. Asırda her sanat iyi kötü para yapar, kolunda bileziği olanlar namerde muhtaç olmadan yaşarlar. İşte Takkeci İbrahim de adı üzerine takke yapıp satar. Çorba öyle de böyle de kaynar. Garibim Topkapı sur dışında, babadan kalma bir evde barınır. Bu sağında solunda harabeler olan bükük belli bir ahşaptır. Pencereler takırdasa da, çatısı, bacası aksa da ecdad yadigarını bırakmaz. Ah bir de yakınlarda bir yerlerde mescidleri olsa. Mahalleli yağmurda çamurda Merkezefendi’ye, Mevlanakapı’ya yürür, yatsı dönüşü köpek def etmek için değnek taşırlar.
Takkeci İbrahim, bir cami yaptırsınlar diye beylere, paşalara çıkar. Ağlar, yalvarır, el öper, etek tutar. İyi de devletlülerin daha acil işleri vardır, öyle ya sıra bu kuytuya gelesiye kadaaar... Ama o, işin peşini bırakmaz, mimarlarla tanışır, ustalarla muhabbet kurar. Kafasındaki muhteşem külliyeyi kâğıtlara karalar. İyi de parayı kim kaybetmiş ki o bula.
Asmadaki üzüm...
İşte böyle koşturup kovaladığı bir günün ardından rahlesinin başına çöker. Biraz Amme cüzünden okur, azıcık tesbih çeker, Tebareke de okusa iyidir ama göz kapakları düşer. Ocak önündeki keçe döşek adeta “gel gel” der.
Garibim dayanamaz, önce ateşe bir meşe odunu atar, sonra elini yanağının altına koyar. Tavanda kızılca gölgeler oynaşırken hayallere dalar. Camisine yer beğenir, ona buna kum çakıl ısmarlar. Yine çiniciler, hattatlar, nakkaşlar... İnşaat bittiği gün yanık sesli bir müezzin minareye çıkmalı, komşular camide toplanmalıdırlar.
Sizlere taze okuyup bitirdiğim çok lezzetli bir öykü kitabı getirdim. Bu kitap beni aldı direk Kadıköy sokaklarına götürdü. Yürüdüğüm sokaklar, tanıdık mekanlar, tanıdık sesler ve tanıdığım bir ruh hali..
10 yıl öncesine ışınlandım diyebilirim.
Öyküleri hem çok sert, hem de çok sakin.. Mesela anlatılan ölümler gazetelerin üçüncü sayfasında görüp unuttuğumuz ülke gerçekleri iken bazıları da akıl almaz fantastik diyebileceğimiz türde kurgular.
Özellikle Aramızdaki Fikret öyküsü baya traji komikti. Önce kahkahalarla güldüm sonra da Fikret'in kim olduğunu öğrenince içimden Bandista şarkıları yuvarlandı. Bence o öyküde selam çaktığı konu enfes. Kadın cinayetleri anlatılırken erkek şiddeti üzerinden değil de tam tersi yönünden gidince içinizin yağları eriyor.
Fikret'in kim olduğunu söylersem sürprizi kaçar. Spoiler olur. Ama şunu bilin hepimiz Fikret olmalıyız:)
Öyküler genel olarak çok iyiydi. Bir solukta kafaya dikmelik. Yeraltı edebiyatı desem değil, hani şu bayıldığımız absürt komediler desem onlar da değil. Ama okurken şunu hayal ettim keşke bir de senaryo olsaydı bu öyküler. Özellikle Aramızdaki Fikret ne güzel anlatılırdı bir dizide ya da filmde. Neyse ben evrene yolladım mesajı Allah yönetmenlere düşürsün bu kitabı. Bakarsınız izleriz bir gün belli mi olur ? Aklı olan çeker zaten. Yazarın diğer kitabı Vuslatlar Fasarya'yı da aldım hemen okumak istiyorum acilen.
#okuyungüzelleşin efendim:)
Not : Verdiğim 10 puanı son kuruşuna kadar hak etti:))
Bu kitaba bayıldım. 2 saat içerisinde bitirdim. Haldun Taner'i geç keşfetmiş olmamın üzüntüsü içindeyim. Yazarın samimi dili ve nüktedan üslubu kendini diğer örneklerden farklı kılıyor. Haldun Taner'i Ferhan Şensoy'un örnek aldığı kalemlerden biri olduğunu biliyordum, Ferhan Ustanın tarzını bildiğimden, kitaba başladığımda yine aynı duygu ve beklentiler içindeydim: keyifli vakit geçirmek, kitabın aklımda hoş bir yer edinmesi. Beklentimi fazlası ile karşıladı.
Kitaba ismini veren Şişhane'ye Yağmur Yağıyordu öyküsünü okurken, "vaay be kelebek etkisi daha iyi kaleme alınamazdı" dedim. En sevdiğim öykü ise Fasarya oldu. Birbirine uzak gözüken insanlar benzer duygular ve durumlar yaşadığını, birbirimizden çok uzakken aslında çok yakın olduğumuz mesajını Taner kendine has üslubu ile yüzünüzde bir gülümseme oluşturacak şekilde aktarmış.
Fırsat bulursam yazarın diğer eserlerine de göz atmak istiyorum.
Hiç bir beklentim olmadan başladığım ve beni büyüleyen kitap oldu.
Yazarın kurguya kattığı mistik hikayeler, kadiköy ve İstanbul sokakları anlatımları, arkadaşlık bağları o kadar güzeldi ki, okurken içinizi sıcacık eden bir hikaye. Mutlaka okunmalı.
Son güzel günlerimizi ne de sıcacık anlatmış yazar. Üstelik o yıllarda o yaşlarda olmamasına rağmen sanki bizzat yaşamış gibi anlatabilmesi kolay şey değil.
Chet Baker'a, Charlie Parker'a, Kesmeşeker'e, Jim Morrison'a, Queen'e, Pink Floyd'a ve daha nicelerine selam vermeyi ihmal etmemesi de sanatının sadece yazmakla kalmadığının göstergesi. Sanki yan komşumuzsun Aziz Koral.