fasulye

kendi kendisine karşı ilgi duyan, kendi duygularını bütün ayrıntısıyla gözlemleyen böylesi insanlar her zaman var olacaktır; örneğin şairler, kendi iç dünyalarını coşkuyla ve tüm güzelliğiyle anlatırlar ve böylece başka insanların duygu dünyasını zenginleştirirler.
Reklam
gece şeysi
Her saat düşüncelerim dönüyor, dolaşıyor. Aynı ümitsizlik çemberlerinde aklım durmuş; kendi varlığım beni hayretler içinde bırakmış! İnsan kendi varlığını hissettiği zaman ne kadar acı ve korkunç oluyor! Baktığım aynada kendime gülüyorum. Yüzüm kendi gözüme o denli yabancı, uzak ve gülünç geliyor ki...
anlamsizligin siradanligi
Puan vermedi·124 syf.··
2023 106. kitabı
karınca ile tosba'nin hikâyesi bu. komsuydular bir zamanlar. gel zamanlar git zamanlar, her şeyi yutar-kusar zamanlar. bunlar göl başına hep beraber gitmeye ve oradan da hep beraber dönmeye başlamış. baska komsular baska gole gidenler varmis elbette de ne bileyim işte. bazen bir şeyleri kendine daha yakin bulmanın verdiği guven ile karınca ve tosba öylece git-gel derken bir sabah... gerçekten de bir sabah, tosba göle gitmiş, sonra evine donmus. ertesi gün tosba gole gitmis, sonra evine donmus. sonraki gün tosba gole gitmis, evine dönmüş. daha sonra tosba gole gitmis, golden eve donmus. öyle ki birazdan siz de yok sayarsınız karıncanın bir zamanlar var olduğunu ve göle gittigini ve eve döndüğünü.
Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp GötürmeyecekRichard Brautigan · Altıkırkbeş Yayınları · 1998176 okunma

fasulye

, bir kitap okudu
Puan vermedi·191 syf.·
2024 58. kitabı
Şule Gürbüz
8.3/10 · 3.112 okunma
gece şeysi
Ne kadar düşünüyorsam, bu hayatı sürdürmek boşuna! Ben toplumun bir mikrobu olmuşum, zarar veren bir varlık. Başkalarının sırtına yük. Bazen deliliğim başlıyor. Uzağa, çok uzağa, kendimi unutacağım bir yere gitmek, unutulmak, kaybolmak, yok olmak istiyorum. Kendimden kaçıp, çok uzaklara, mesela Sibirya'ya gitmek, ahşap evlerde, çam ağaçlarının altında, gri gök ve karın, lapa lapa yağan karın altında, gidip kendi hayatıma yeniden başlamak istiyorum. Ya da mesela Hindistan'a gitmek, parlak güneşin altında, göğe başlarını uzatmış ormanların altında, acayip insanlar arasında, kimsenin beni tanımadığı, kimsenin dilimi bilmediği, her şeyi kendimde hissedeceğim bir yere gitmek istiyorum. Ne var ki bu iş için yaratılmadığımı görüyorum. Hayır, ben tembelin biriyim. Yanlışlıkla dünyaya gelmişim. Bütün planlarıma göz yumdum. Aşktan, şevkten, her şeyden kenara çekildim. Artık ölüler sınıfından sayılıyorum.
Reklam