Halkın kendisine yönelttiği övgüler onun eski hatalarını ve yetersizliğini hatırlamasına sebep olur.
Sesim hemen duyuldu mu,
Göğe gönderdiğim Yakarışlarını
Düzenini bozdu mu tabiatın?
Büyüyerek, giderek büyüyerek yaklaştı bile
Tanrıçanın yusyuvarlak tahtı,
Göze korkunç görünüyor, dehşetli!
Kararıyor kırmızısı ateşinin ...
Yaklaşma daha fazla, tehditkar kudretli küre!
Bizimle birlikte karayı, denizi de mahvedeceksin!
Reklam
Bu zatların dünyayı yönetme arzularını hayal edin.Alıntı
En yüce, en kadim atalarımız
"Gece ile Kaos" karşısında güçlü durdum.
**( Antik Yunan yaratılış mitosuna göre, dünya gece ve kaostan doğmuştur. (ç.n.))
Görüyorum ki filologlar,
Hem kendilerini hem seni kandırmışlar.
Farklıdır durumu mitolojideki kadının,
Yazar onu işine geldiği gibi gösterir:
Asla olgunlaşmaz, asla yaşlanmaz,
Bir içim sudur daima,
Çocukken kaçırılır, yaşlılığında dahi arzulanır,
Ezcümle, şair hiçbir zamana bağlı kalmaz!
Faust, I, Kent Kapısının Dışında
Sürgünlerle biçilmiş başak sapları arasında dönenip duran şu kara köpeği görüyor musun? Ayaklarımızın çevresinde incecik büyülü bağlar örüyor sanki... Çember daralıyor, çoktan yaklaştı bize.
Reklam
Reklam