8/10
Beğendi
·2021 12. kitabı
Goethe'nin 18 yaşında başlayıp 83 yaşında bitirdiği eseridir.(Kimi kaynaklarda geçen ifade) Öncelikle kitabın dili biraz ağır gelmişti bana çünkü kimi yeri manzum şeklinde,kimi yeri nesir. Ve ayrıca çok sayıda karakter barındırıyor.Kitap Faust ve Şeytan Mefisto arasındaki olayları anlatır. Faust'un arzuları için çalışan Mefisto sadece Tanrı'ya Faust'un ruhunu da alabileceğini göstermek için çalışır. Kitapta mitoloji vs.de geçen tipik şeytanın aksine Mefisto Faust'a göre daha temkinli bir karakterdir. Faust ise durmadan her arzusunu yapmak isteyen ve durmadan isteyen bir karakterdir. Kitap yazıldığı döneme hitap etmez sadece , günümüz insanlığına dair de çok benzerlikler gösterir. Kült bir eser olmasının sebebi de bence hala güncellik barındırması. Günümüz insanının bitmeyen hırsları, arzuları, seçimleri... Faust'un zevklerine eşdeğer. Çoğumuz günlük hayatta bile bir sürü şey arzularız ama bunların sonucunda ne olur hiç düşünmeyiz. Hayat küçük ayrıntılarda gizlidir ama biz küçük arzularımızın büyük sonuçlarını hiç düşünmeyiz, Faust gibi sadece isteriz. Sorumluluk almayız. Kişisel gelişim, sorumluluk bilinci, farklı bir bakış açısı sağlamak gibi etkileri dışında kitapta derin bir genel kültür de vardır(örneğin mitolojik varlıklar vs.) Genel olarak toparlarsak bu kitap eğlenceli,zevkli ve derin bir kitap.
Kitapta üzüntüyü sevinci yunan tanrılarını dağı taşı başaklardan yapılmış taçları ve aklınıza gelebilecek bütün nesneyi görüyoruz. Fazlasıyla mitolojik unsunlar barındırıyor. Nietzche Goethe için; “ Alman dilinin baş mimarı Goethe’dir” demiş. Ama Mitolojiye meraklı değilseniz çok sıkıcı
Reklam
Puan vermedi·326 syf.··
Beğendi
·2021 202. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 12 Ağustos 2021 21:43
Okurken bir sürü şey öğrendiğim, mitolojiye dönüp dönüp baktığım bir kitap oldu notlar ala ala okudum. Ama herkese göre bir kitap değil o çok belli alıp da okuyayım denmez edebiyat ve mitoloji sevenler okurken zevk alacaktir.
Usta ve Margarita, Mihail Bulgakov'un Türkçede yayımlanan diğer eserlerine kıyasla okuru daha fazla zorlayabilecek bir roman.
1920-1930'lar Sovyet tarihiyle ve Faust ve İncil gibi eserlerle tanışmak, hiç değilse genel bazı bilgiler edinmek, örneğin, romanın zaman çizelgesini belirleyen Paskalya takvimini öğrenmek eserin anlaşılmasına ve böylece okuma zevkinin artmasına katkıda bulunabilir.
Ben de kitabı okurken bazı araştırmalar yaptım, araştırma yapılmayınca anlaşılması biraz güç olabiliyor.
1930'lu yıllarda Moskova'da sıcak bir bahar günü, Günbatımına yakın saatlerde Şeytan, iyi giyimli ve yabancı görünümlü bir beyefendi kılığında şehre iner ve kendini kara büyü uzmanı Profesor Woland olarak tanıtır. Onun garip malyotiyle birlikte gelişini, Sovyet başkentini kasıp kavuran bir dizi esrarengiz ve tekinsiz olay Izler. Bulgakov 20. yüzyıl Rus edebiyatında çığır açan romanında, biri 1930'ların Moskova'sında, diğeri eski Kudüs'te geçen iki ayrı hikâyo arasında baş döndürücü zikzaklar çizerek sürdürür anlatısını.
Stalin rejiminin en karanlık günlerinde yazılan Usta ve Margarita, Sovyet yaşam tarzına yönelik keskin bir hiciv, dinsel bir alegori, komik bir fantezi olduğu kadar, dokunaklı bir aşk öyküsüdür de aynı zamanda. Bulgakov'un yaşamının son günlerine dek üzerinde çalıştığı roman, uzun süre yasaklanmış, yazarın ölümünden yıllar sonra, üstelik sansürlenmiş haliyle yazarın eşi tarafından 1966'da yayımlanabilmiştir ancak.
- 
Mihail Bulgakov - 
Usta ve Margarita
Mihail Bulgakov - Usta ve Margarita
Goethe'nin okuduğum ilk kitabıydı. Faust'u da okumayı düşünüyordum ama bu kitaptan sonra biraz daha erteleyebilirim sanırım. Kitabın edebi yönünü beğendim ama ana fikri ve savunulan düşünceler hoş değil.
Yazarın anlatım üzerine olan yeteneği, kitabın kompozisyonu ve bir mektup roman olmasına rağmen olayın tek karakter ağzından bu derece iyi anlatılabilmesi büyük bir başarı. Bunlar hakkında hiçbir eleştirim yok. Kitap boyunca sadece ana karakter olan Werther'in düşüncelerini okuyorsunuz ve her şeyi onun gözünden görüyorsunuz. Yazar hikayeyi bu şekilde anlatıyorsa okuyucuya ana karakteri benimsetmekten başka şansı yok demektir. Yani siz ana karakterin kişiliğini sevip kendinize yakın bulmazsanız bu kitabı sıkılmadan bitirmeniz biraz zor. Tüm kitabın mektuplardan oluştuğunu düşünürsek bu yöntemle tüm okuyucuları çekmek daha büyük bir edebi güç gerektirir. Bugün bu kitabın milyonlarca kişi tarafından okunduğunu düşünürsek de yazarın bu konuda başarılı olduğunu söyleyebiliriz. Anlatım akıcı, karakterin aşırıya kaçan duygularının betimlenmesi çok başarılı. Okurken "sanki kendi yaşantısını yazmış" diye düşünürseniz öyle olduğunu öğrendiğinizde şaşırmayın.
Werther yabancı olarak gittiği bir şehirde Lotte adında -nişanlı olduğunu bildiği- bir kıza göz göre göre aşık oluyor. Buraya kadar kabul edilebilir. Sonuçta evli insanlar da bize hoş gelebilir ama Werther bu durumda "Tüh ya evliymiş" diyip geçmek yerine kızla samimi bir ilişki kuruyor. İnsan ilişkilerini düşündüğümde bundan büyük kaç tane *rospu çocukluğu sayabilirim bilmiyorum. Kitabı okurken ana karakterden nefret ettim. Bir de bu Werther isimli genç arkadaşımız, muazzam bir yüzsüzlükle, aşık olduğu kızın nişanlısına karşı çıkışlar yapıyor. Kitabın ortalarında bir yerde Werther ve Albert "intihar etmenin güçsüzlük olup
Birinci perde biraz kitaba alışma süreciydi ancak ikinci ve üçüncü perdeyi okurken aşırı keyif aldım. Faust'un yolculuğunun nihayete erişi de güzeldi. Uzun süredir de okumak istediğim bir eserdi ama sadece meraklısına önerilecek bir esermiş.
Reklam
Reklam