"Not: lütfen eğer vaktiniz olursa Algernonun arka bahçedeki mezarına birkaç çiçek koyun olurmu."
Çok düşük bir IQ ile doğan Charlie, bilim adamlarının, zekâ seviyesini artıracak deneysel ameliyatı gerçekleştirmeleri için kusursuz bir adaydır. Bu deney Algernon adındaki laboratuvar faresinde test edilmiş ve büyük bir başarı elde edilmiştir.
Sonra ameliyat etkisini göstermeye başlar. Charlie artık, insanların kendisiyle dalga geçemeyeceğini ve bir sürü arkadaş edeceğini düşünür. Fakat zekası normalin çok üstünde fırlandığından çevresinde yadırganır, kıskanılır ve yine yalnız kalır... Deney başarıya ulaşmış gibi görünüyordur ta ki Algernon gerileme gösterene kadar...
İlk sayfasından son sayfasına kadar beni derinden etkileyen çoğu kez gözlerimi dolduran bir kitaptı. Charlie'yle birlikte onun yaşıyor olduklarına, geçmişte yaşadıklarına ve gelecekte yaşanacak olan olaylara şahitlik etmek zordu, acıydı. Açıkçası hiç bitmesin istedim ama her güzel şeyin bir sonu vardır...Açıkçası Charlie o kadar cesur ve merhametliydi ki kitap boyunca ona sempati duydum. Keşke deney başarılı olsaydı ve Charlie hep zeki kalabilseydi ama o zaman bu güzel kitap olmazdı.
Bu kitabı daha önce duymamış olmama şaşırıyorum. Nasıl böyle güzel bir kitapla daha önce yolum kesişmez. Umarım ilerde daha popüler olabilir.
Ben de incelememi Charlie gibi bir not ile bitirmek istiyorum.
Not: Lütfen karşınızda kim olursa olsun o kişinin bir insan olduğunu unutmayın ve lütfen eğer vaktiniz olursa Charlie için Algernonun arka bahçedeki mezarına birkaç çiçek koyun olur mu?
İnsanlar kendilerinden daha bilgili biriyle bulunmaktan hoşlanmazlar. Bu sinirlendirir onları. Doğru konuşarak onları düzeltemezsin. Öğrenmek istemiyorlarsa yapabileceğin tek şey çeneni tutup kendi dilini konuşmaktır.