İncelenmemiş bir yaşam, yaşanmaya değmez.
İnsanın kendi yaratımının sonucu olan dışında dünyanın hiçbir anlamı yoktur. Kurallar, ahlaki sistemler, değerler yoktur; herhangi bir dış anlam yoktur; evrende büyük bir tasarı yoktur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Her şeyden öte bir filozof ve terapist, insanı kendi içine bakmaya ve varoluşuyla ilgili duruma kulak vermeye cesaretlendirmelidir."
"Evrendeki her şey olumsaldır. En değer verdiğimiz fikirlerimiz, en asil hakikatlerimiz, kanaatlerimizin bütün dayanağı bu farkındalıkla sarsılır. Benzer şekilde sorumlu olduğumuzu, Sartre'ın deyimiyle bugüne dek tecrübe ettiğimiz her şeyin 'tartışmasız faili' olduğumuzu bilmenin yükünü taşırız."
wittgenstein'ın meşhur "kapı menteşesi" örneği de buradaki boşluğa işaret etmektedir. neticede "düşünmeye başlamak için doğruluğunu tartışma konusu etmeyeceğimiz ön kabullere / aksiyomlara ihtiyacımız var" der. böylece bu ilk ilkelerin aslında tek başına her yönü kuşatmaktan aciz bir insan tarafından "çaresizce" konulduğu hatırlatılmış olur. bunlar insan yapımı ve yanlışlanmaya açık ilkelerdir ama yöntemsel olarak yanlışlanmamaları gerekir ki düşünme faaliyeti başlayabilsin. buradan şu kritik noktaya gelmiş oluruz: o hâlde aksiyomları / düşünme için gerekli ilk ilkeleri kim koyacak?
//belirli ekollere aşırı bağlılık, ekol temsilcilerine gereksiz hayranlığa sebep olur.
