Bu yeryüzünde herkes kendisinin olacak ve kendisinin de onun olacağı şeyi arıyor. Tıpkı bir tırtılın kozasının yanlızlığına çekilip, o salt yalnızlığında olgunlaşa olgunlaşa başkalaşıp kanatlanarak kelebekleşmesi ve uç uca, kendisinin olacak ve kendisinin de onun olacağı eşeyselliğini aramaya çıkışı gibi...
İnsan, üzerinde yaşadığı dünyayı, ondan uzaklaştıkça daha iyi anlıyor. Ne denli uzaklardan ve yukarlardan bakarsak, o denli daha iyi duyumsuyoruz dünyayı.
Bugün sanki bir kişi gibi yaşamıyorum, içimde beni yöneten, yönlendiren, benden çok daha güçlü biri daha var. Evet, şu anda acılar içindeyim, ama geçmişte bir ölüydüm, bugünse kendi hayatımı yaşıyorum.
Sayfa 211 - iş Bankası ve kültür yayınevi·Kitabı okudu