F. Emre Vural

F. Emre Vural
Herkes kendi manşetinde satır arası. Sonuçta kitap değiliz, yaşarken anlaşılmaya ihtiyacımız var. Öldükten sonra bir anlamı kalmıyor, değil mi?
Yaşamak
Günler, sabah erken saatlerde coşku ve neşeyle uyanılıp, gayretle çalışmaya başlanmasını, akşamüstleri de iki kadeh rakı ve yakın dostların eşliğinde keyif le sohbet edilmesini gerektiren zaman dilimleriydi. Buydu hayat. Bu hayatın içinde, yaşlanmak, hastalanmak, ölmek yoktu. Hastalıktan payıma düşeni omuzlamıştım zamanında. Sıramı savmıştım. Yaşlanmadan, hastalanmadan, bıkmadan yaşamayı becerememiş olmalıyım
Sayfa 4 - Everest·Kitabı okuyor
Reklam

F. Emre Vural

, bir kitap okudu
7/10
·94 syf.·
20 günde okudu
·
Okunma: 21 Ekim 2024 00:00
·
2024 4. kitabı
Grigory Petrov
8.4/10 · 124,7bin okunma
Sonuç
Üniversiteden çıkmış, âlim olmuş, edebiyata bağlanmış, devlet katında büyümüş, daha ne istersiniz? Böyle biri adam olmuyorsa, okulu, kitabı olmayan, hayatın daha güzel, daha sevinçli daha düzenli olması için neler yapılması gerektiğine dair hiçbir söz duyulmayan bir yerde yetişen halktan ne beklenebilir? Milyonlarca insan, madden ve manen çürüyor ama hiç kimse bu kokuşmayı hissetmiyor. Herkesin koku alma duyusu bozulmuş ya da herkes artık bu kötü kokuya alışmış da bunu doğal sanıyor. Fakat böyle mi olmalıdır?
Sayfa 89·Kitabı okudu
Meşhur
“Burada, önemli olan başka bir şey var. Bir kez düşünelim: Büyük yeteneklere sahip bir adam... büyük bir akü... Az bulunur geniş bilgi… Parlak bir edebî yetenek ve... Sonuç?.. Zevk ve eğlenceye düşkün, kumarcı, savurgan, hovarda, kalemini kiraya vermiş, ırkına ihanet etmiş bir ahlaksız……. Hâlbuki bu adam, sağlam bir terbiye görseydi ve gençliğinde kendisine halkının aklını ve gönlünü tutuşturmaktan dolayı alacağı zevkin, hayatı israf etmek zevkinden daha yüksek olduğu anlatılmış olsaydı, belki de kendi milleti içinde bir uygarlık havarisi olabilirdi.
Sayfa 86·Kitabı okudu
Ağacın gövdesiyse halktır
Sayın öğretmenler! Yarvinenlerle Karokepler, aynı milletin çocuklarıdır. Her biri çocukluğunda iyi olduğu kadar kötü etkilere de açıktır. Eğer ben, herkesin saygı ve sevgisini kazanan bir adam olmuşsam, bu benim kendi meziyetim değildir. Sevgili çocukluk arkadaşım Yohan Karokep haydut ve katil olmuşsa, bu da onun kendi suçu değildir. Bu, onun yalnızca kötü talihidir. Yarvinen'le Karokep, aynı madalyonun iki yüzüdür. Aynı ağacın iki dalıdır. Ağacın gövdesiyse halktır."
Sayfa 65·Kitabı okudu
Reklam