F. Emre Vural
@femrev
Herkes kendi manşetinde satır arası.
Sonuçta kitap değiliz, yaşarken anlaşılmaya ihtiyacımız var. Öldükten sonra bir anlamı kalmıyor, değil mi?
Öğretmen
Y. Lisans
Antakya, Hatay.
126 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Ben mi, aldığım kitapları heyecanla hemen okuyup bitiren ben! 2020’de aldığım bu kitaba 3 ay önce başlayıp yarım bıraktığımı fark edip devam ederek bugün tamamladım yani yine aynı ben? Demek istediğim şey şu ki bir kitap bile doğru vakitte ele geçer ve okunur• Yaşadıklarımı ifade edemeyişimin en güzel ifadesi oldu.
Her şeyin doğru zamanda doğru yerde olması dileğiyle
F. Emre Vural
Doğru vakit, önemli bir husus. Bu nedenle yarıda bırakmak uygun zamanı beklemek anlamı da taşır bence.
Öncelikle belirtmeliyim ki bir nevi özet de içerir;
Stoacı Sevinç Sanatı; hayata dair bakış açılarımızı sarsan, günü ve dünümüzü anlamlandırırken farklı bir tarz sunar.
İhtimalleri değerlendirir ve sonucunda pozitif bir bakış açısı kazandırabilir.
Ama genel olarak şunu değerlendirebilmek de önemlidir;
tek hedefi mutluluk olarak gören biri ne kadar doğru tercihlerle yaşayabilir!
Stoacılık uygulamaları, hayattaki ihtimalleri düşünürken önce olumsuzu canlandırma, yani olabileceklerin en kötüsünü düşünüp başımıza geldiğinde kabullenebilmek ikinci pratik hayatta sadece üzerinde kontrolümüzün olduğu şeyler üzerine kafa yorarak yaşamak ve son olarak da geçmişi her nasılsa öyle kabul edip şimdiye de her nasılsa öyle sarılmak için elimizden geleni yapma pratiklerini hayata geçirerek dinginlik yakalanabilir şeklinde özetleyebilirim.
F. Emre Vural
Hocam, Stoacılık ne zaman başlamış?
Evet, neydi aşk?
Güllerin arasında esen bir rüzgâr hayır, kanda bir sarı fosforlaşma. Hatta ihtiyarların gönüllerini bile danslara uyandıran, cehennem sıcağı bir müzikti aşk. (Sayfa/ 47)
Aşk bir insanı yere yıkabilir, onu tekrar ayağa kaldırabilir, onu yeniden rezil edebilirdi. Bugün bakarsın beni sevmiş, yarın seni, öbür gün onu! Böyle kararsızdı aşk. (Sayfa/ 47)
Böyleydi aşk...
Victoria; şato sahibinin biricik kızı ve değirmencinin oğlu Johannes'in aşk hikâyesi... Tutku, hayalkırıklığı, bekleyişle örülü masalsı bir hikâye...
Nobel ödüllü büyük usta Knut Hamsun'un 1899'da yazdığı bu naif eser, Türk edebiyatının usta kalemlerinden Behçet Necatigil'in şiirsel çevirisiyle daha da kıymet kazanıyor.
"Açlık" eserinden sonra okunduğunda aynı beklentiyi karşılamasa da farklı olay örgüsüyle, tasvir ve betimlemeleriyle çok özel olduğunu düşünüyorum.
Okumalarımda yazarın biyografisiyle esere başlamayı seviyorum. Önsöz kısımlarını çok seviyorum. Zira yazılan eserlerde yazarların hayatlarından parçalar olduğunu bilmek o eseri daha da önemli kılıyor. Knut Hamsun'un, çoğu yazarda da olduğu gibi, idealleri uğruna yaşadığı zorlukları göz önüne alırsak bu esere bakış açımız değişebilir...
Hüzünlü bir aşk hikâyesi Victoria... Victoria mı? Johannes mi? Kalbim ikisinde de kaldı...
Sizce nedir aşk?
Aynı pencereden bakabilmek değil midir hayata?... Sevgiyle...
F. Emre Vural
Dünya bir pencere...
İstiyorum ki halk, kendi çektiklerinin ayrımına varsın. Bir kez halk yoksulluğun ayrımına varırsa… Daha doğrusu halk, halk olarak kendi gücünün ayrımına varırsa… Kaderine öylesine razı olmuş görünüyor ki.
F. Emre Vural
Yıllar geçsede üstünden, durum hala aynı :(