Her şey çok güzeldi, öyle de kalmasını umuyorlardı. Hiçbir fikirlerinin olmaması, ne denli nahif bir hale büründüklerinin basit bir göstergesiydi. Hayır, hiçbir şey hiçbir zaman güzel kalamazdı. Hayatın cilvesiydi bu, kötü bir kanunu. Her şey bozulmak, çirkinleşmek ve pislenmek için yaratılmıştı. Ebedi kalan tek şey, kötülüktü.
Bunlar, akıllarına, deneylerine, ölme ve öldürme yeteneklerine rağmen birer kocaman bebektiler; saygıyı, acımayı, sevgiyi hak eden yönleri de buradaydı.