Eser; Divan edebiyatı, Edebiyat-ı Cedide ve diğer edebiyat dönemlerine değinip bu dönemin başarılı yazarlarına ve onların eserlerine bol bol yer vermiştir. Bu eserlerden alınan alıntılar, konuyla ilgili kısımlarda başarıyla açıklanıp okura sunulmuştur. Nihad Sâmi, sorun olarak gördüğü veya önemini vurgulamak istediği noktaları oldukça çeşit çeşit örnekle açıklayıp düşüncelerini ispatlamak istemiştir. Eserinde farklı dönemlerin, farklı yazarların eserlerinden aldığı birçok alıntıya yer vermesi hem okuru daha çok bilinçlendirirken hem de Türk edebiyatının zengin külliyatını bir kez daha gözler önüne sermiştir. Türkçenin ahenkli bir dil olduğunun ispatı, Türk şairlerinin eserlerinden alınan alıntılarla yapılmıştır. Türkçe, Nihad Sâmi’nin eserinde de sıkça değindiği gibi oldukça zevkli ve matematiksel yani sistemli bir dildir. Türk halkı, farklı milletlerden Türkçeleştirerek kazandığı kelimelere zarif bir zekâyla incelik katmayı başarmıştır. Bu sebeple Türkçenin zengin bir geçmişinin yanı sıra zarif bir telaffuza sahip olduğunu söyleyebiliriz. Bu zarifliği Türk halkının ruhunun bir yansıması olarak kabul etmeliyiz. Farklı milletlerden aldığımız veya verdiğimiz sözcüklere muhakkak bir Türk zekâsı temas etmiştir. Bu nedenle kelimelerimizin bir tadı vardır. Özellikle eylemlerimiz, tümce içerisindeki kullanımlarına göre farklı tatlar kazanabilmektedir. Türkçeden bahsederken Atatürk’ün Türkçe konusundaki hassasiyetine değinmeyi kendime borç kabul ediyorum. Atatürk, Türkçe konusunda oldukça bilinçli ve hassastır. Kitapta bu hassasiyetin bir parçasına yer verilmiştir. Atatürk’ün Türkçe üzerinde Güneş-Dil Teorisi vardır. Dönemin yazarları ve çeşitli kişileri ile bu konunun ispatına gitme çabasını ve çalışmalarını, okuduğumuz eser aracılığıyla yüzeysel olarak elde edebiliriz.

Edebiyat