Bir gün, sisle doldurdum elimi.
Sonra açtım elimi, tırtıla dönüştü sis.
Tekrar kapayıp açtım elimi, kuş oldu tırtıl.
Yeniden kapayıp açtım elimi,
avucumda duruyordu o zaman
kederli yüzünü ve bakışlarını göğe dikmiş bir adam.
Bir kez daha kapadım elimi
ve açtığımda, geriye sis kaldı sadece.
Sonsuz bir dinginliğin ezgisini duyuyordum yine de.