İnsan bilinen, alışkın ve aşina olunana daha çok ısınır/onu fark eder ve ona daha çok meyleder. Bilmediği, aşina olmadığı bir şeyi gördüğünde insan tabiatı ondan uzaklaşır, nefsi ondan tiksinir.
Kur'an'da cennet, Arapların coğrafi iklim antropolojisine uygun bir şekilde içerisinde güneşin ya da çıplak düz bir alanda güneşe ve onun hararetine maruz kalmanın söz konusu olmadığı bir mekan olarak nitelenmişttr.
Orada, bu gerçek ölümden sonra gözlerini açtığı yerde daha mı iyidir, daha mı kötüdür? Hayal kırıklığına mı uğramıştır, yoksa beklediği şeyi orada bulmuş mudur? Bunların hepsini yakında biz de
öğreneceğiz.