Harika bir kitap. Akıcı bir hikaye, edebi bir anlatım, bilgilendirici bir içerik...
19. yy Osmanlı sosyal yaşamıyla ilgili bu kadar küçük hacimli kitaptan bu kadar yoğun bilgi edinmek keyif verici.
Bu günlerde yoğun olarak okuduğum Tanzimat dönemi eserleri içerisinde gerek edebi yönü gerek anlatım tekniğiyle en beğendigim eser oldu.
Ahmet Mithat Efendi, önsözde de belirttiği gibi "romancılık sanatında sahip olduğu kudret"i sergilemiş. Bu dönem romanlarında genelde göze çarpan kurgu ve anlatımdaki bir takım acemiliklere bu eserde rastlamıyorsunuz. Aksine ustalık işi bir anlatımla karşılaşıyorsunuz.
Kitap severlere gözüm kapalı önereceğim bir eser...
Yeryüzündeki bütün yaratıklar arasında Şeytan'la hemen uyuşan, anlaşan tek yaratık insan idi...
Evet, kötülük yapma ve yayma konusunda insanla yarışabilecek yaratık yoktu.
İçindeki bir ses; "Güzel, görüldükçe sevilir..." demişti.
Ardından başka bir ses; "Hayır!.. Güzel, ona yakın oldukça sevilir..."
İlk kez o gün fark etmişti. İnsanlar çoğunlukla niçin sevdiklerini bilmiyorlar, bunu merak bile etmiyorlardı. Neden sevdiklerinden bihaber olanlar, nasıl seveceklerini bilebilirler miydi? Asla...