İçindeki bir ses; "Güzel, görüldükçe sevilir..." demişti.
Ardından başka bir ses; "Hayır!.. Güzel, ona yakın oldukça sevilir..."
İlk kez o gün fark etmişti. İnsanlar çoğunlukla niçin sevdiklerini bilmiyorlar, bunu merak bile etmiyorlardı. Neden sevdiklerinden bihaber olanlar, nasıl seveceklerini bilebilirler miydi? Asla...
"Bir yıl, iki yıl, on yıl, yirmi yıl... Hep birbirinin benzeri yıllar. Giderek daha da ölüleşen dünya. Düzenli olarak dağdan aşağı iniyormuşum da yukarı çıkıyorum sanıyormuşum sanki. Yaşam ayaklarımın altından kayıp giderken..."