Şair daha ilk haykırışı duyar duymaz turnikeye koşmuş,yerde yuvarlanan başı görmüştü. Bu onu öylesine allak bullak etti ki, en yakın banka kendini attı, kan çıkarana dek kolunu ısırdı. Deli Alman’ı unutmuştu; bir tek şeyi anlamaya çalışarak bir süre oturdu kaldı... Bu nasıl olabilirdi, daha bir
dakika önce Berlioz’la tartışıyordu. Şimdi karşısında bir kesik baş vardı...
Sayfa 108 - Can yayınları, profesör(Deli Alman), Biezdomni, Berlioz