İyi ki hatıralar bir yere gitmiyor...
Biz onlara tutunarak unutuyoruz ölümü
Biz onlara tutunarak dünyaya inanıyoruz
Biz onlara tutunarak yalnızlığı seviyoruz.
Korkunç ve acayip bir dünyaydı bu
Her şey karmakarışık her şey alt-üst
Ve adeta kendi kendine yabancı
Bir dev gayzıyla sanki durmadan
Üstüme doğru geliyordu